قانون اصلاح موادی از قانون مالیات های مستقیم مصوب 1380

قانون اصلاح موادی از قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1380/11/27با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده 1

ماده (2) و تبصره‌ های آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 2  اشخاص زیر مشمول پرداخت مالیات‌ های موضوع این قانون نیستند:
1 – وزارتخانه‌ ها و مؤسسات دولتی؛
2 – دستگاههایی که بودجه آنها وسیله دولت تأمین می ‌شود.
3 – شهرداری‌ ها.
تبصره 1 – شرکت ‌هایی که تمام یا قسمتی از سرمایه آنها متعلق به اشخاص و مؤسسه‌ های مذکور در بندهای فوق باشد، سهم درآمد یا سود آنها‌ مشمول حکم این ماده نخواهد بود. حکم این تبصره مانع استفاده شرکت‌ های مزبور از معافیت ‌های مقرر در این قانون، حسب مورد، نیست.
تبصره 2 – درآمدهای حاصل از فعالیت ‌های اقتصادی از قبیل فعالیت ‌های صنعتی، معدنی، تجاری، خدماتی و سایر فعالیت ‌های تولیدی برای ‌اشخاص موضوع این ماده، که به نحوی غیر از طریق شرکت نیز تحصیل می‌ شود، در هر مورد به طور جداگانه به نرخ مذکور در ماده (105) این قانون‌ مشمول مالیات خواهد بود.
مسؤولان اداره امور در این گونه موارد نسبت به سهم فعالیت مذکور مکلف به انجام دادن تکالیف مربوط طبق مقررات این قانون خواهند بود. در غیر‌این صورت نسبت به پرداخت مالیات متعلق با مؤدی مسؤولیت تضامنی خواهند داشت.
تبصره 3 – معافیت مالیاتی این ماده برای مواردی که از طرف حضرت امام خمینی (‌ره) یا مقام معظم رهبری دارای مجوز می ‌باشند بر اساس نظر ‌مقام معظم رهبری است.

ماده 2

مواد (3) تا (16) قانون حذف می ‌شود.

ماده 3

ماده (20) به شرح زیر اصلاح و تبصره‌ های ذیل آن حذف می‌ شود: ماده 20 – نرخ مالیات بر ارث نسبت به سهم الارث به شرح زیر است:

شرح طبقه اول طبقه دوم طبقه سوم
‌تا مبلغ 000 000 50 ریال 15 % 15 % 35 %
تا مبلغ 000 000 200 ریال نسبت
‌به مازاد 000 000 50 ریال
15 % 25 % 45 %
تا مبلغ 000 000 500 ریال نسبت
‌به مازاد 000 000 200 ریال
25 % 35 % 55 %
‌نسبت به مازاد 000 000 500 ریال 35 % 45 % 65 %

‌از سهم الارث هر یک از وراث طبقه اول مبلغ سی میلیون (30000000) ریال به عنوان معافیت کسر و مازاد به نرخ‌ های مذکور مشمول مالیات ‌می‌ باشد. معافیت مذکور برای هر یک از وراث طبقه اول که کمتر از بیست سال سن داشته یا محجور یا معلول از کارافتاده باشند مبلغ پنجاه میلیون (50000000) ریال خواهد بود.

ماده 4

ماده (21) به شرح زیر اصلاح می‌شود:
ماده 21 – اموالی که جزء ماترک متوفی باشد و تا یک سال پس از قطعیت مالیات و غیرقابل رسیدگی بودن پرونده امر در مراجع مالیاتی طبق قوانین یا‌ احکام خاص مالکیت آنها سلب و یا به موجب گواهی سازمان ذی‌ربط بلاعوض در اختیار وزارتخانه‌ها، مؤسسه‌های دولتی، شهرداری‌ها، نهادهای ‌انقلاب اسلامی یا شرکت‌هایی که صددرصد (100%) سهام آنها متعلق به دولت باشد قرار گیرد، از شمول مالیات بر ارث خارج و در صورتی که بابت‌ سلب مالکیت عوضی داده شود ارزش آن عوض یا اموال سلب مالکیت شده هر کدام کمتر است جزء اموال مشمول مالیات بر ارث محسوب و در هر‌حال چنانچه مالیاتی اضافه پرداخت شده باشد مسترد خواهد شد. حکم این ماده در مواردی که وراث تمام یا قسمتی از اموال را که جزء ماترک باشد به‌طور رایگان به یکی از اشخاص مذکور در ماده (2) این قانون واگذار کنند نیز جاری است.

ماده 5

ماده (24) در موارد زیر اصلاح می ‌شود:
1 – در بند (1) پس از عبارت «‌پس ‌انداز خدمت» عبارت «‌و مزایای پایان خدمت، مطالبات مربوط به خسارت اخراج، بازخرید خدمت و مرخصی ‌استحقاقی استفاده نشده» اضافه می ‌گردد.
2 – در بند (2) بعد از عبارت «‌فروردین ماه 1340» عبارت «‌و ماده (51) قرارداد وین مورخ اردیبهشت ماه 1342 و بند (4) ماده (38) قرارداد وین مورخ‌ اسفندماه 1353» اضافه می‌ شود.
3 – بند (3) به شرح زیر اصلاح می‌ گردد:
اموالی که برای سازمان ‌ها و مؤسسه‌ های مذکور در ماده (2) این قانون مورد وقف یا نذر یا حبس واقع گردد به شرط تأیید سازمان‌ ها و مؤسسه‌ های‌ مذکور.
4 – بند (4) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
هشتاد درصد (80 ٪) اوراق مشارکت و سپرده‌ های متوفی نزد بانک‌ های ایرانی و شعب آنها در خارج از کشور و مؤسسه‌ های اعتباری غیربانکی مجاز؛‌همچنین پنجاه درصد (50 ٪) ارزش سهام متوفی در شرکت‌ هایی که سهام آنها طبق قانون مربوط در بورس پذیرفته شده باشد و چهل درصد (40 ٪) ارزش ‌سهام یا سهم ‌الشرکه متوفی در سایر شرکت ‌ها و نیز چهل درصد (40 ٪) ارزش خالص دارایی متوفی در واحدهای تولیدی، صنعتی، معدنی و کشاورزی.

ماده 6

ماده (28) و تبصره آن در موارد زیر اصلاح می ‌گردد:
1- در متن ماده عبارت «‌از انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه» جانشین عبارت «‌از تسلیم آن» می ‌گردد.
2- در تبصره ماده عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح و همچنین عبارت «‌از طرف مؤدی مفاصاحساب صادر و به او تسلیم ‌نماید» حذف و عبارت «‌مفاصاحساب مالیاتی را حداکثر ظرف مهلت یک هفته طبق مقررات این قانون صادر و به ذی ‌نفع تسلیم نماید» جانشین آن‌ می ‌گردد.

ماده 7

ماده (30) و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
1 – در متن ماده عبارت «‌ممیز مالیاتی حوزه» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
2 – در بند (‌الف) عبارت «‌ممیز که مورد تأیید سرممیز قرار گرفته باشد» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
3 – در بند (‌الف) عبارت «‌و در صورتی که مدت مذکور …» تا آخر بند (‌الف) حذف می ‌شود.
4 – در تبصره ذیل ماده در کلیه موارد عبارت «‌ممیز مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 8

ماده (32) و تبصره (2) آن به شرح ذیل اصلاح می ‌گردد:
1 – ماده 32 – مأخذ ارزیابی املاک اعم از عرصه یا اعیان ارزش معاملاتی ملک با رعایت تبصره (1) ماده (59) این قانون در زمان فوت بوده و مأخذ ‌ارزیابی سایر اموال و حقوق مالی متوفی ارزش آنها در تاریخ فوت خواهد بود.
2 – در تبصره (2) عبارت «‌ممیز مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح و همچنین عبارت «‌در وزارتخانه‌ ها و مؤسسات وابسته به دولت و‌ نهادهای انقلاب اسلامی» حذف می ‌شود.

ماده 9

در ماده (36) پس از عبارت «‌آن را به وراث» عبارت «‌یا وصی حسب مورد» اضافه می ‌شود.

ماده 10

ماده (37) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
1 – پس از عبارت «‌مربوط به بدهی متوفی» عبارت «‌یا عدم تعلق دارایی به وی» اضافه می ‌گردد.
2 – عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 11

ماده (42) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
1 – عبارت «‌یا واحدهای کشاورزی» پس از عبارت «‌کارگاه تولیدی» اضافه می ‌شود.
2 – عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» جایگزین عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارائی می ‌شود».

ماده 12

ماده (44) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
از هر برگ چک که از طرف بانک‌ ها چاپ می ‌شود در موقع چاپ دویست (200) ریال حق تمبر اخذ می ‌شود.

ماده 13

در ماده (45) عبارت «‌پنج در هزار» به عبارت «‌سه در هزار» اصلاح می‌شود.

ماده 14

ماده (46) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره ذیل آن الحاق می ‌گردد:
در ماده (46) عبارت «‌یکصد (100) ریال» به عبارت «‌پنج هزار (5000) ریال و بارنامه زمینی و صورت وضعیت مسافری یک هزار (1000) ریال»‌ اصلاح می ‌گردد. همچنین عبارت «‌مؤسسه‌ های حمل و نقل مسؤول تنظیم دقیق بارنامه هستند و باید هویت و نشانی صحیح صاحب کالا و سایر‌ اطلاعات مربوط را در آن درج نمایند و نسخ کافی اوراق مذکور را حداقل تا پنج سال از تاریخ صدور نگاهداری کنند» به آخر این ماده اضافه می‌ شود.
تبصره – از اوراق و مدارک زیر به شرح مقرر در این تبصره حق تمبر اخذ می ‌شود:
1 – از کارت معافیت هر یک از مشمولان که به انحای مختلف از انجام دادن خدمت وظیفه معاف می ‌شوند، بابت صدور کارت معافیت مذکور، مبلغ‌ ده هزار (10000) ریال.
2 – از هرگونه گواهینامه رانندگی بین ‌المللی مبلغ پنجاه هزار (0000 5) ریال.
3 – از هر پلاک ترانزیت انواع خودرو و همچنین از شماره گذاری هر وسیله نقلیه که به صورت موقت وارد کشور می ‌شود مبلغ دویست هزار (200000) ریال.
4 – از گواهینامه رانندگی انواع خودرو به ازای هر سال مدت اعتبار مبلغ یک هزار (000 1) ریال.
5 – از کارنامه و گواهینامه دانش ‌آموزان دوره ابتدایی، راهنمایی و متوسطه مبلغ یک هزار (1000) ریال.
6 – از دانشنامه و گواهی دانشنامه کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا و بالاتر مبلغ ده هزار (10000) ریال.
7 – از گواهی ارزش تحصیلی دوره ‌های ابتدایی، راهنمایی و متوسطه خارجی مبلغ بیست هزار (20000) ریال.
8 – از گواهی ارزش تحصیلی دوره‌ های فنی و حرفه ‌ای و دانشگاهی خارجی مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال.
9 – از پروانه مامایی یا مدرک تحصیلی دوره کاردانی و دندانپزشکی تجربی مبلغ بیست هزار (20000) ریال.
10 – از پروانه مشاغل پزشکی، دندانپزشکی، پیراپزشکی، دامپزشکی و داروسازی مبلغ یکصد هزار (100000) ریال.
11 – از جواز تأسیس، کارت شناسایی واحدهای تولیدی و معدنی، کارت بازرگانی، پروانه وکالت و کارشناسی و سایر پروانه‌ های کسب و کار، بابت ‌صدور مبلغ یکصد هزار (100000) ریال و بابت تجدید آنها مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال.

ماده 15

در ماده (47) عبارت «‌پنجاه (50) ریال» به عبارت «‌ده هزار (10000) ریال» اصلاح می‌ شود.

ماده 16

ماده (48) و تبصره (1) آن به شرح زیر اصلاح و تبصره‌ های (2) و (3) حذف می‌ گردد:
ماده 48 – سهام و سهم الشرکه کلیه شرکتهای ایرانی موضوع قانون تجارت به استثنای شرکت‌ های تعاونی بر اساس ارزش اسمی سهام یا سهم الشرکه به ‌قرار دو در هزار مشمول حق تمبر خواهد بود. کسور صد (100) ریال هم صد (100) ریال محسوب می ‌شود.
تبصره – حق تمبر سهام و سهم‌ الشرکه شرکت ‌ها باید ظرف دو ماه از تاریخ ثبت قانونی شرکت و در مورد افزایش سرمایه و سهام اضافی از تاریخ ثبت ‌افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ ها از طریق ابطال تمبر پرداخت شود. افزایش سرمایه در مورد شرکت ‌هایی که قبلاً سرمایه خود را کاهش داده ‌اند تا ‌میزانی که حق تمبر آن پرداخت شده است مشمول حق تمبر مجدد نخواهد بود.

ماده 17

تبصره ذیل ماده (52) حذف می ‌شود.

ماده 18

تبصره‌های (1)، (2) ، (9) و (10) ماده (53) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به عنوان تبصره (11) به آن الحاق می‌گردد:
1 – متن زیر جایگزین تبصره (1) می‌شود:
تبصره 1 – محل سکونت پدر یا مادر یا همسر یا فرزند یا اجداد و همچنین محل سکونت افراد تحت تکفل مالک اجاری تلقی نمی‌شود مگر این که به‌ موجب اسناد و مدارک ثابت گردد که اجاره پرداخت می‌شود. در صورتی که چند واحد مسکونی محل سکونت مالک و یا افراد مزبور باشد یک واحد ‌برای سکونت مالک و یک واحد مسکونی برای هر یک از افراد مذکور به انتخاب مالک از شمول مالیات موضوع این بخش خارج خواهد بود.
2 – در تبصره (2) ماده (53) عبارت «‌بندهای (1) ، (2) ، (4) و (5)» حذف می‌شود.
3 – در تبصره (9) عبارت «‌اداره امور مالیاتی» جایگزین عبارت «‌اداره امور اقتصادی و دارائی» می‌شود.
4 – در تبصره (10) ماده (53) واژه «‌دولتی» به عبارت «‌سازنده مسکن» اصلاح می‌شود و همچنین عبارت «‌مشروط براینکه مالیات نقل و انتقال قطعی‌ موضوع ماده (59) این قانون به مأخذ تاریخ تصرف پرداخت شده باشد» به آخر تبصره اضافه می‌شود.
تبصره 11 – مالکان مجتمع‌های مسکونی دارای بیش از سه واحد استیجاری که با رعایت الگوی مصرف مسکن بنا به اعلام وزارت مسکن و شهرسازی ساخته شده یا می‌شوند در طول مدت اجاره از صد درصد (100٪) مالیات بر درآمد املاک اجاری معاف می‌باشد در غیر این صورت درآمد هر شخص‌ ناشی از اجاره واحد یا واحدهای مسکونی در تهران تا مجموع یکصد و پنجاه مترمربع زیربنای مفید و در سایر نقاط تا مجموع دویست مترمربع زیربنای‌ مفید از مالیات بر در آمد ناشی از اجاره املاک معاف می‌باشد.

ماده 19

تبصره ذیل ماده (54) به عنوان تبصره (1) به شرح زیر اصلاح و تبصره (2) به شرح زیر به آن الحاق می ‌گردد:
تبصره 1 – ارزش اجاری مستغلات در مواردی که باید بر اساس اجاره بهای املاک مشابه تقویم گردد به وسیله اداره امور مالیاتی که ملک در محدوده آن ‌واقع است تعیین خواهد شد.
تبصره 2 – از ابتدای سال 1382، مأخذ محاسبه درآمد مشمول مالیات اجاره املاک، ارزش اجاری خواهد بود که توسط کمیسیون تقویم املاک موضوع ‌ماده (64) این قانون برای محدوده شهرها و روستاها و بر اساس هر مترمربع تعیین خواهد شد.

ماده 20

ماده (56) حذف می‌ شود.

ماده 21

ماده (57) به شرح زیر اصلاح و تبصره (3) ذیل آن حذف می ‌شود:
1 – عبارت «‌یکصد و بیست و پنج هزار (125000) ریال از درآمد مشمول مالیات ماهانه» حذف و عبارت «‌میزان معافیت مالیاتی درآمد حقوق موضوع‌ ماده (84) این قانون از درآمد مشمول مالیات سالانه» جانشین آن می ‌شود.
2 – عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 22

ماده (58) حذف می ‌شود.

ماده 23

ماده (59) و تبصره‌ های ذیل آن حذف و متن زیر و تبصره‌ های آن جایگزین می‌ شود:
ماده 59 – نقل و انتقال قطعی املاک به مأخذ ارزش معاملاتی و به نرخ پنج در صد (5 ٪) و همچنین انتقال حق واگذاری محل به مأخذ وجوه دریافتی ‌مالک یا صاحب حق و به نرخ دو درصد (2 ٪) در تاریخ انتقال از طرف مالکان عین یا صاحبان حق مشمول مالیات می ‌باشد.
تبصره 1 – چنانچه برای مورد معامله ارزش معاملاتی تعیین نشده باشد، ارزش معاملاتی نزدیکترین محل مشابه مبنای محاسبه مالیات خواهد‌ بود.
تبصره 2 – حق واگذاری محل از نظر این قانون عبارت است از حق کسب یا پیشه یا حق تصرف محل یا حقوق ناشی از موقعیت تجاری محل.

ماده 24

ماده (64) و تبصره (1) ذیل آن در موارد زیر اصلاح می ‌شود:
1 – عبارت «‌شش عضو» به عبارت «‌هفت عضو» اصلاح می ‌شود.
2 – عبارت «‌وزارتخانه ‌های امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور و وزارتخانه ‌های» اصلاح می‌ شود.
3 – واژه «‌کشاورزی» به عبارت «‌جهاد کشاورزی» اصلاح می ‌شود.
4 – عبارت «‌ادارات امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌ادارات امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
5 – عبارت «‌دو نفر» به عبارت «‌سه نفر» اصلاح می‌ شود.
6 – عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» و عبارت «‌امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌اداره امور‌مالیاتی» و عبارت «‌وزارت مزبور» به عبارت «‌سازمان مزبور» اصلاح می ‌شود.
7 – عبارت «‌جلسات کمیسیون با حضور کلیه اعضاء رسمیت می ‌یابد و تصمیمات متخذه با دو سوم آرا معتبر است» به عبارت «‌جلسات کمیسیون با‌ حضور حداقل پنج نفر که سه نفر آنها عضو دولت باشند رسمیت می ‌یابد و تصمیمات متخذه با رأی موافق چهار نفر معتبر است» اصلاح می ‌شود.
8 – در تبصره (1) ذیل ماده عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» و عبارت «‌وزارت مزبور» به عبارت «‌سازمان مزبور» اصلاح می ‌شود.

ماده 25

ماده (66) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
1 – عبارت «‌یا حقوق ناشی از آن» حذف می ‌شود.
2 – عبارت «‌یا ارزش معاملاتی حق واگذاری محل تا آخر» حذف و عبارت «‌باشد در محاسبه مالیات موضوع ماده (59) این قانون بهای مذکور در سند‌ بجای ارزش معاملاتی هنگام انتقال حسب مورد ملاک عمل قرار خواهد گرفت» جایگزین می ‌گردد.

ماده 26

در ماده (67) عبارت «‌تا دو ماه» به عبارت «‌تا شش ماه» اصلاح می ‌شود.

ماده 27

در ماده (71) عبارت «‌که تاریخ خاتمه آن قبل از تصویب این قانون بوده باشد» حذف می ‌شود.

ماده 28

ماده (77) به شرح زیر اصلاح و تبصره ذیل آن حذف می ‌گردد:
ماده 77 – اولین نقل و انتقال قطعی ساختمان ‌های نوساز اعم از مسکونی و غیره که بیش از دو سال از تاریخ صدور گواهی پایان کار آنها نگذشته‌ باشد، علاوه بر مالیات نقل و انتقال قطعی موضوع ماده (59) این قانون مشمول مالیات مقطوع به نرخ ده ‌درصد (10 ٪) به مأخذ ارزش معاملاتی اعیانی ‌مورد انتقال خواهند بود. اشخاص حقیقی یا حقوقی، مشمول مالیات دیگری از بابت درآمد حاصل از ساخت و فروش موضوع این ماده نخواهند بود.

ماده 29

در ماده (81) عبارت «‌به موقع تهیه» به عبارت «‌حداکثر تا آخر برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ‌ایران» اصلاح می ‌شود.

ماده 30

ماده (84) به شرح زیر اصلاح و تبصره ‌های (1) و (2) ذیل آن حذف می‌ شود:
در ماده (84) عبارت «‌شصت برابر» به عبارت «‌یکصد و پنجاه برابر» اصلاح می ‌شود.

ماده 31

ماده (85) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
ماده 85 – نرخ مالیات بر درآمد حقوق در مورد کارکنان مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 13 /6 /1370 پس از کسر ‌معافیت‌ های مقرر در این قانون به نرخ مقطوع ده درصد (10 ٪) و در مورد سایر حقوق ‌بگیران نیز پس از کسر معافیت ‌های مقرر در این قانون تا مبلغ چهل‌ و دو میلیون (42000000) ریال به نرخ ده ‌درصد (10 ٪) و نسبت به مازاد آن به نرخ ‌های مقرر در ماده (131) این قانون خواهد بود.

ماده 32

ماده (86) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به آن الحاق می ‌گردد:
ماده 86 – پرداخت کنندگان حقوق هنگام هر پرداخت یا تخصیص آن مکلفند مالیات متعلق را طبق مقررات ماده (85) این قانون محاسبه و کسر و‌ ظرف سی روز ضمن تسلیم فهرستی متضمن نام و نشانی دریافت ‌کنندگان حقوق و میزان آن به اداره امور مالیاتی محل پرداخت و در ماه‌ های بعد فقط ‌تغییرات را صورت دهند.
تبصره – پرداخت ‌هایی که از طرف غیر از پرداخت ‌کنندگان مقرری مزد و حقوق اصلی به عمل می ‌آید پرداخت کنندگان این قبیل وجوه مکلفند هنگام هر ‌پرداخت مالیات متعلق را بدون رعایت معافیت موضوع ماده (84) این قانون به نرخ‌ های مقرر در ماده (85) این قانون محاسبه و کسر و ظرف سی روز با ‌صورتی حاوی نام و نشانی دریافت ‌کنندگان و میزان آن به اداره امور مالیاتی محل پرداخت کنند.

ماده 33

در ماده (89) بعد از عبارت «‌مفاصاحساب مالیاتی» عبارت «‌یا تعهد کتبی کارفرمای اشخاص حقوقی ایرانی طرف قرارداد با کارفرمای‌ اتباع خارجی یا اشخاص حقوقی ثالث ایرانی» اضافه می ‌شود.

ماده 34

متن زیر جانشین متن ماده (90) می ‌گردد:
ماده 90 – در مواردی که پرداخت کنندگان حقوق، مالیات متعلق را در موعد مقرر نپردازند یا کمتر از میزان واقعی پرداخت نمایند، اداره امور مالیاتی‌ محل اشتغال حقوق‌ بگیر، یا در مورد مشمولان تبصره ماده (82) این قانون، اداره امور مالیاتی محل پرداخت ‌کننده حقوق مکلف است مالیات متعلق را‌به انضمام جرایم موضوع این قانون محاسبه و از پرداخت کنندگان حقوق که در حکم مؤدی می ‌باشند به موجب برگ تشخیص با رعایت مهلت مقرر در ‌ماده (157) این قانون مطالبه کند. حکم این ماده نسبت به مشمولان ماده (88) این قانون نیز جاری خواهد بود.

ماده 35

ماده (91) در موارد زیر اصلاح می ‌شود:
الف – به انتهای بند (5) عبارت «و حق سنوات و حقوق ایام مرخصی استفاده نشده که در موقع بازنشستگی یا از کارافتادگی به حقوق بگیر پرداخت‌ می ‌شود» اضافه می‌ شود.
ب – در بند (6) عبارت «‌و فوق العاده‌ های بدی …» تا آخر این بند حذف می ‌شود.
ج – بند (7) حذف می ‌شود.
د – در بند (8) عبارت «‌و همچنین ….» تا آخر حذف می ‌شود.
هـ – متن زیر جایگزین بند (10) می ‌شود:
عیدی سالانه یا پاداش آخر سال جمعاً معادل یک دوازدهم میزان معافیت مالیاتی موضوع ماده (84) این قانون.
و – در بند (11) عبارت «‌و همچنین ….» تا آخر حذف می ‌شود.
ز – متن زیر جایگزین بند (13) می‌ شود:
مزایای غیرنقدی پرداختی به کارکنان حداکثر معادل دو دوازدهم معافیت موضوع ماده (84) این قانون.
ح – عبارت «‌مشمولان قانون استخدامی وزارت اطلاعات و جانبازان انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و آزادگان» به آخر بند (14) اضافه می ‌شود.
ط – بندهای (15) و (16) حذف می ‌شود.

‌ماده 36

ماده (92) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
‌پنجاه‌ درصد (50٪) مالیات حقوق کارکنان شاغل در مناطق کمتر توسعه یافته طبق فهرست سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور بخشوده می ‌شود.

ماده 37

در تبصره ماده (93) عبارت «‌یا صاحب سرمایه» به بعد از واژه «(‌مضارب)» اضافه می ‌شود.

ماده 38

در ماده (94) عبارت «‌که دارای دفاتر قانونی هستند» حذف می ‌شود.

ماده 39

ماده (95) و تبصره‌ های آن حذف و متن زیر به عنوان ماده (95) و تبصره ‌های (1) و (2) ذیل آن جایگزین می ‌گردد:
ماده 95 – صاحبان مشاغل موضوع این فصل مکلفند اسناد و مدارک مثبته کافی برای تشخیص درآمد مشمول مالیات خود نگاهداری کنند. صاحبان‌ مشاغل از لحاظ تشخیص درآمد مشمول مالیات به گروه‌ های زیر تقسیم می ‌شوند:
الف – صاحبان مشاغلی که به موجب این قانون مکلف به ثبت فعالیت ‌های شغلی خود در دفاتر روزنامه و کل موضوع قانون تجارت هستند و باید دفاتر ‌و اسناد و مدارک مربوط را با رعایت اصول و موازین و استانداردهای پذیرفته شده حسابداری نگاهداری کنند.
ب – صاحبان مشاغلی که برحسب این قانون مکلف به ثبت فعالیت‌ های شغلی خود در دفاتر درآمد و هزینه می ‌باشند. نمونه ‌های دفاتر مذکور توسط‌ سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می‌ گردد و در دسترس قرار می ‌گیرد.
ج – صاحبان مشاغلی که مشمول مقررات بندهای (‌الف) و (ب) فوق نیستند مکلفند صورت خلاصه وضعیت درآمد و هزینه خود را طبق ضوابط و ‌نمونه‌ های تعیین شده از طرف سازمان امور مالیاتی کشور نگاهداری کنند.
تبصره 1 – سازمان امور مالیاتی کشور در صورت تشخیص ضرورت تا پایان دی ماه هر سال فهرست مشاغل افزوده شده به بندهای (‌الف) و (ب) ماده (96) و مشمول از آغاز سال بعد را تهیه و از طریق تشکل ‌های صنفی و درج آگهی در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه ‌های کثیرالانتشار به مؤدیان اعلام ‌می ‌دارد.
تبصره 2 – آیین ‌نامه مربوط به روش ‌های نگهداری دفاتر و اسناد و مدارک و نحوه ثبت وقایع مالی و چگونگی تنظیم صورت‌ های مالی نهایی بر اساس‌ نوع فعالیت و همچنین رعایت اصول و موازین و استانداردهای پذیرفته شده حسابداری توسط سازمان امور مالیاتی کشور با کسب نظر از جامعه‌ حسابداران رسمی تهیه و به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد رسید.

ماده 40

ماده (96) و تبصره‌های (1) و (3) آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 96 –
الف – صاحبان مشاغل موضوع بند (‌الف) ماده (95) این قانون عبارتند از:
1 – دارندگان کارت بازرگانی و کلیه واردکنندگان و صادرکنندگان.
2 – صاحبان کارخانه‌ ها و واحدهای تولیدی که برای آنها جواز تأسیس و پروانه بهره ‌برداری از وزارتخانه ذی ‌ربط صادر شده یا می ‌شود.
3 – بهره‌ برداران معادن.
4 – صاحبان مؤسسات حسابرسی، حسابداری و دفترداری، خدمات مالی و ارائه ‌دهندگان خدمات مدیریتی، مشاوره ‌ای، انفورماتیک، رایانه ‌ای اعم از‌سخت ‌افزاری و نرم‌ افزاری و طراحی سیستم.
5 – صاحبان مراکز آموزشی و پرورشی، آموزشگاه های آزاد، مدارس غیرانتفاعی، دانشگاه‌ ها و مراکز آموزش عالی.
6 – صاحبان بیمارستان ‌ها، زایشگاه‌ ها، آسایشگاه‌ ها، درمانگاه‌ ها و خانه‌ های سالمندان.
7 – صاحبان متل‌ ها و هتل ‌های سه ستاره و بالاتر.
8 – بنکداران، عمده فروش ‌ها، فروشگاه‌ های بزرگ، واسطه‌ های مالی، نمایندگان توزیع کالاهای داخلی و وارداتی و صاحبان انبارها.
9 – نمایندگان مؤسسه ‌های تجاری و صنعتی، اعم از داخلی و خارجی.
10 – صاحبان مؤسسات حمل و نقل موتوری، زمینی، دریایی و هوایی اعم از مسافری یا باربری.
11 – صاحبان مؤسسات مهندسی و مهندسی مشاور.
12 – صاحبان مؤسسات تبلیغاتی و بازاریابی.
ب – صاحبان مشاغل موضوع بند (ب) ماده (95) این قانون عبارتند از:
1 – صاحبان کارگاه ‌های صنعتی.
2 – صاحبان مشاغل ساختمانی، تأسیسات فنی و صنعتی، نقشه‌ کشی، نقشه ‌برداری، محاسبات فنی و نظارت.
3 – چاپخانه‌ داران، لیتوگراف‌ ها، صحاف‌ ها، ارائه دهندگان خدمات چاپ و گرافیست ‌ها.
4 – صاحبان مراکز ارتباطات رایانه‌ ای.
5 – وکلا، کارشناسان، مترجمان رسمی دادگستری، مشاوران حقوقی، حسابداران رسمی و اعضای سازمان‌ های نظام مهندسی.
6 – محققان، پژوهشگران و کارشناسان آزاد که به تهیه و ارائه طرح‌ های تحقیقاتی اشتغال دارند.
7 – دلالان، حق ‌العمل کاران و کارگزاران.
8 – صاحبان مراکز فرهنگی – هنری، فرهنگ سراها، کانون‌ های حرفه‌ ای و انجمن ‌های صنفی و تخصصی.
9 – صاحبان سینماها، تماشاخانه‌ ها و مکان‌ های تفریحی و ورزشی.
10 – صاحبان مشاغل فیلم‌ برداری، دوبلاژ، مونتاژ و سایر خدمات سینمایی.
11 – پزشکان و دندانپزشکان که دارای مطب هستند و دامپزشکان که به حرفه دامپزشکی اشتغال دارند.
12 – صاحبان آزمایشگاه‌ ها، رادیولوژی ‌ها، فیزیوتراپی‌ ها، سونوگرافی‌ ها، الکتروانسفالوگرافی‌ ها، سی تی اسکن‌ ها، سالن ‌های زیبایی و دیگر ارائه ‌دهندگان خدمات بهداشتی طبی و غیرطبی.
13 – صاحبان میهمان سراها، میهمان پذیرها و مسافرخانه‌ ها.
14 – صاحبان تالارهای پذیرایی، رستوران‌ ها، تهیه کنندگان غذاهای آماده، ارایه دهندگان خدمات پذیرایی و کرایه دهندگان ظروف.
15 – صاحبان دفاتر اسناد رسمی.
16 – صاحبان تعمیرگاه‌ های مجاز و اتوسرویس‌ ها.
17 – صاحبان نمایشگاه‌ ها و فروشگاه‌ های اتومبیل و بنگاه ‌های معاملات املاک و آژانس‌ های کرایه اتومبیل.
18 – سازندگان و فروشندگان طلا و جواهر.
19 – عاملان فروش و فروشندگان آهن ‌آلات.
تبصره 1 – سازمان امور مالیاتی کشور در صورت تشخیص ضرورت می ‌تواند هر یک از مشمولان بند (ب) این ماده را به رعایت مقررات موضوع بند (‌الف) این ماده ملزم نماید مشروط بر آنکه مراتب کتباً تا پایان دی ماه هر سال به مؤدیان فوق ابلاغ گردد. مؤدیان اخیرالذکر از اول سال بعد مکلف به ‌اجرای آن می ‌باشند.
تبصره 3 – مشمولان این ماده که در محل شغل خود دارای فعالیت‌ های شغلی دیگر موضوع این فصل می‌ باشند مکلفند برای کلیه فعالیت‌ های شغلی‌ خود طبق مقررات این قانون عمل کنند.

ماده 41

ماده (97) و تبصره آن در موارد زیر اصلاح می‌ شود:
1 – در بند (2) عبارت ‌های «‌مأمور تشخیص» و «حوزه مالیاتی» هر یک به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
2 – در بند (3) عبارت «‌ممیز و تأیید سرممیز مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» و عبارت «‌وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌رئیس کل‌ سازمان امور مالیاتی کشور» و عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
3 – تبصره ماده (97) به تبصره (1) تبدیل و متن زیر به عنوان تبصره (2) به آن الحاق می ‌گردد:
تبصره 2 – هرگاه طبق اسناد و مدارک ابرازی یا به دست آمده امکان تعیین درآمد واقعی مؤدی وجود داشته باشد، اداره امور مالیاتی مکلف است‌ درآمد مشمول مالیات را بر اساس رسیدگی به اسناد و مدارک مزبور یا دفاتر، حسب مورد، تعیین کند، در صورت داشتن درآمد ناشی از فعالیت‌ های ‌مکتوم که مستند به دلایل و قراین کافی باشد، درآمد مشمول مالیات آن فعالیت‌ ها همواره از طریق علی ‌الرأس تشخیص داده و به درآمد مشمول مالیات ‌مشخص شده قبلی افزوده و مأخذ مطالبه مالیات واقع خواهد شد.

ماده 42

ماده (98) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
در متن ماده عبارت «‌مأمور تشخیص» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح و تبصره ذیل آن حذف می ‌گردد.

ماده 43

ماده (100) و تبصره‌ های آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
1 – در متن ماده عبارت «‌موضوع ماده (96)» به عبارت «‌موضوع این فصل» و عبارت «‌و همچنین آن دسته از صاحبان مشاغل که بدون الزام به نگهداری ‌دفاتر قانونی، اقدام به نگهداری دفاتر قانونی می ‌کنند» حذف و عبارت «‌و برای هر محل» به عبارت «‌یا برای هر محل»، عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و ‌دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» و عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
2 – در تبصره (1) ذیل ماده عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
3 – در تبصره (3) عبارت «‌خواهد بود» به عبارت «‌نخواهد بود» اصلاح و عبارت «‌این امر مانع از تسلیم اظهارنامه مشترک نمی‌ باشد» به انتهای تبصره‌ مزبور اضافه می ‌شود.
4 – متن زیر جایگزین تبصره (4) می ‌شود:
تبصره 4 – اظهارنامه مالیاتی مؤدیان موضوع این فصل شامل ترازنامه و حساب سود و زیان یا حساب درآمد و هزینه یا خلاصه وضعیت درآمد و هزینه،‌حسب مورد طبق نمونه‌ هایی که توسط سازمان امور مالیاتی کشور تعیین می ‌شود خواهد بود.
5 – تبصره‌ های (5) و (7) ماده (100) حذف می ‌شود.
6 – تبصره (6) به عنوان تبصره (5) و به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
در تبصره (5) عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» جایگزین عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» و عبارت «‌مشمول بند ج ماده 95 این قانون»‌ جایگزین عبارت «‌یک صنف» می ‌شود.

ماده 44

ماده (101) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 101 – درآمد سالانه مشمول مالیات مؤدیان موضوع این فصل که اظهارنامه مالیاتی خود را طبق مقررات این فصل در موعد مقرر تسلیم کرده‌ اند تا‌ میزان معافیت موضوع ماده (84) این قانون از پرداخت مالیات معاف و مازاد آن به نرخ ‌های مذکور در ماده (131) این قانون مشمول مالیات خواهد بود.‌ شرط تسلیم اظهارنامه برای استفاده از معافیت فوق نسبت به عملکرد سال 1382 به بعد جاری است.

ماده 45

در بند (‌د) ماده (103) ارقام «‌یک میلیون (000000 1) ریال» به «‌ده میلیون (000000 10) ریال» و «‌سه میلیون (000000 3) ریال» به «‌سی میلیون (30000000) ریال» و در تبصره‌ های (2) و (4) ذیل ماده عبارت «‌حوزه‌ مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 46

ماده (104) و تبصره‌ های آن به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
1 – در متن ماده عبارت «‌اشخاص حقیقی که طبق مقررات این قانون مکلف به نگهداری دفاتر قانونی روزنامه و کل می ‌باشند» به عبارت «‌اشخاص ‌موضوع بند (‌الف) ماده (95) این قانون» و عبارت «‌کارمزد غیربانکی» به عبارت «‌هرگونه حق ‌الزحمه یا کارمزد ارائه خدمات به استثنای کارمزد پرداختی‌ به بانکها، صندوق تعاون و مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز» و عبارت «‌قراردادهای حمل و نقل» به عبارت «‌حمل و نقل» و عبارت «‌خدمات ‌کامپیوتری» به عبارت «‌خدمات و ارتباطات رایانه ‌ای» اصلاح می ‌شود و بعد از عبارت «‌اجاره هر نوع» عبارت «‌وسایل نقلیه موتوری زمینی، هوایی و‌دریایی» و واژه، «‌انبارداری» به بعد از عبارت «‌کارخانه‌ ها و سردخانه‌ ها» اضافه می‌ شود. همچنین، عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» و عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی ذی ‌ربط» اصلاح می‌ شود.
2 – در تبصره (1) عبارت «‌دفتر ممیزی حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می‌ شود.
3 – در تبصره (2) عبارت «‌امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می‌ شود.
4 – متن زیر به عنوان تبصره (5) به ماده (104) الحاق می‌ گردد:
تبصره 5 – سازمان امور مالیاتی کشور تا پایان دی ماه هر سال فهرست سایر مواردی را که باید از آغاز سال بعد به امور مصرح در این ماده اضافه شود، از‌طریق درج آگهی در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه ‌های کثیرالانتشار کشور اعلام خواهد کرد.
5 – متن زیر به عنوان تبصره (6) به ماده (104) الحاق می‌گردد:
تبصره 6 – سازمان امور مالیاتی کشور می ‌تواند در صورت خودداری پرداخت کنندگان وجوه موضوع این ماده از انجام تکالیف مقرر، به آنها مراجعه و ‌پس از رسیدگی ‌های لازم، مالیات متعلق را مطالبه کند. در صورت استنکاف آنها از پرداخت، از طریق عملیات اجرایی موضوع فصل نهم از باب چهارم‌ این قانون، مالیات را وصول و در مورد کلیه دستگاههای اجرایی دولت، نهادهای عمومی غیردولتی و سایر سازمانها و مؤسساتی که به نحوی از ‌اعتبارات دولتی استفاده می‌ کنند و همچنین سایر دستگاههایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است، از حساب بانکی آنها برداشت‌ کند.

ماده 47

ماده (105) و تبصره‌ های آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 105- جمع درآمد شرکت ‌ها و درآمد ناشی از فعالیت‌ های انتفاعی سایر اشخاص حقوقی که از منابع مختلف در ایران یا خارج از ایران تحصیل‌ می‌ شود، پس از وضع زیان‌ های حاصل از منابع غیرمعاف و کسر معافیت‌ های مقرر به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه ‌ای‌ می ‌باشد، مشمول مالیات به نرخ بیست و پنج درصد (25 ٪) خواهند بود.
تبصره 1 – در مورد اشخاص حقوقی ایرانی غیرتجاری که به منظور تقسیم سود تأسیس نشده‌ اند، در صورتی که دارای فعالیت انتفاعی باشند، از مأخذ ‌کل درآمد مشمول مالیات فعالیت انتفاعی آنها مالیات به نرخ مقرر در این ماده وصول می‌شود.
تبصره 2- اشخاص حقوقی خارجی و مؤسسات مقیم خارج از ایران به استثنای مشمولان تبصره (5) ماده (109) و ماده (113) این قانون از مأخذ کل ‌درآمد مشمول مالیاتی که از بهره ‌برداری سرمایه در ایران یا از فعالیت‌ هایی که مستقیماً یا به وسیله نمایندگی از قبیل شعبه، نماینده، کارگزار و امثال آن در‌ایران انجام می ‌دهند یا از واگذاری امتیازات و سایر حقوق خود، انتقال دانش فنی، دادن تعلیمات، کمک‌ های فنی یا واگذاری فیلم‌ های سینمایی از ایران‌ تحصیل می ‌کنند به نرخ مذکور در این ماده مشمول مالیات خواهند بود. نمایندگان اشخاص و مؤسسات مذکور در ایران نسبت به درآمدهایی که به هر‌ عنوان به حساب خود تحصیل می ‌کنند طبق مقررات مربوط به این قانون مشمول مالیات می‌ باشند.
تبصره 3 – در موقع احتساب مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی اعم از ایرانی یا خارجی، مالیات‌ هایی که قبلاً پرداخت شده است با رعایت مقررات ‌مربوط از مالیات متعلق کسر خواهد شد و اضافه پرداختی از این بابت قابل استرداد است.
تبصره 4 – اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی نسبت به سود سهام یا سهام الشرکه دریافتی از شرکت‌ های سرمایه‌ پذیر مشمول مالیات دیگری نخواهند ‌بود.
تبصره 5 – در مواردی که به موجب قوانین مصوب وجوهی تحت عناوین دیگری غیر از مالیات بر درآمد از مأخذ درآمد مشمول مالیات اشخاص قابل ‌وصول باشد، مالیات اشخاص پس از کسر وجوه مزبور به نرخ مقرر مربوط محاسبه خواهد شد.

‌ماده 48

در ماده (106) عبارت «‌طبق مقررات مواد (94) و (95)» به عبارت «‌طبق مقررات ماده (94) و بند (‌الف) ماده (95)» اصلاح می‌گردد

ماده 49

ماده (107) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 107 – درآمد مشمول مالیات اشخاص حقوقی خارجی و مؤسسات مقیم خارج از ایران به شرح زیر تشخیص می ‌گردد:
الف – در مورد پیمانکاری در ایران نسبت به عملیات هر نوع کار ساختمانی، تأسیسات فنی و تأسیساتی شامل تهیه و نصب موارد مذکور، و نیز حمل‌ و نقل و عملیات تهیه طرح ساختمانها و تأسیسات، نقشه برداری، نقشه کشی، نظارت و محاسبات فنی، دادن تعلیمات و کمکهای فنی، انتقال دانش فنی ‌و سایر خدمات در تمام موارد به مأخذ دوازده درصد (12 ٪) کل دریافتی سالانه.
ب – بابت واگذاری امتیازات و سایر حقوق خود از ایران و واگذاری فیلمهای سینمایی، که به عنوان بها یا حق نمایش یا هر عنوان دیگر عاید آنها‌ می‌ شود، به مأخذ بیست درصد (20 ٪) تا چهل درصد (40 ٪) مجموع وجوهی که ظرف یک سال مالیاتی عاید آنها می ‌گردد، می ‌باشد. ضریب تعیین ‌درآمد مشمول مالیات هر یک از موارد مذکور در این بند بنا به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران تعیین می ‌شود.
پرداخت‌ کنندگان وجوه مزبور و همچنین پرداخت کنندگان وجوه مذکور در بند (‌الف) این ماده مکلفند در هر پرداخت مالیات متعلق را با توجه به مبالغی ‌که از اول سال تا آن تاریخ پرداخت کرده‌ اند کسر و ظرف مدت ده روز به اداره امور مالیاتی محل اقامت خود پرداخت کنند. در غیر این صورت دریافت‌ کنندگان متضامناً مشمول پرداخت اصل مالیات و متعلقات آن خواهند بود.
ج – در مورد بهره برداری از سرمایه و سایر فعالیت‌ هایی که اشخاص حقوقی و مؤسسات مزبور به وسیله نمایندگی از قبیل شعبه، نماینده، کارگزار و ‌امثال آنها در ایران انجام می ‌دهند طبق مقررات ماده (106) این قانون.
تبصره 1 – در مواردی که تمام یا قسمتی از عملیات پیمانکاری موضوع بندهای (‌الف) و (ب) این ماده به اشخاص حقوقی پیمانکار ایرانی واگذار‌ می ‌گردد، پرداخت کننده وجه باید از هر پرداخت به پیمانکاران ایرانی دو و نیم درصد (5 /2 %) به عنوان مالیات علی ‌الحساب آنها کسر و ظرف سی روز‌ از تاریخ پرداخت به حساب تعیین شده از طرف سازمان امور مالیاتی کشور واریز کند.
تبصره 2 – در مورد عملیات پیمانکاری موضوع بند (‌الف) این ماده در صورتی که کارفرما، وزارتخانه ‌ها، مؤسسات و شرکتهای دولتی یا شهرداریها‌ باشند، آن قسمت از مبلغ قرارداد که از طریق خرید داخلی یا خارجی به مصرف خرید لوازم و تجهیزات می ‌رسد مشروط بر آنکه در قرارداد یا اصلاحات ‌و الحاقات بعدی آن مبالغ لوازم و تجهیزات به طور جدا از سایر اقلام قرارداد درج شده باشد از پرداخت مالیات معاف خواهد بود.
تبصره 3 – شعب و نمایندگی‌ های شرکتها و بانکهای خارجی در ایران که بدون داشتن حق انجام دادن معامله به امر بازاریابی و جمع‌ آوری اطلاعات ‌اقتصادی در ایران برای شرکت مادر اشتغال دارند و برای جبران مخارج خود از شرکت مادر وجوهی دریافت می ‌کنند نسبت به آن مشمول مالیات بر ‌درآمد نخواهند بود.
تبصره 4 – در مواردی که پیمانکاران خارجی تمام یا قسمتی از پیمانکاری موضوع بند (‌الف) این ماده را به پیمانکاران دست دوم اشخاص حقوقی ایرانی ‌واگذار کنند معادل آن مبلغ از لوازم و تجهیزات مذکور در قرارداد دست اول که توسط پیمانکار دست دوم خریداری می‌ گردد از دریافتی پیمانکار دست ‌اول از پرداخت مالیات بر درآمد معاف خواهد بود.
تبصره 5 – درآمد مشمول مالیات فعالیت‌ های موضوع بند (‌الف) ماده (107) این قانون که قرارداد پیمانکاری آنها از ابتدای سال 1382 و به بعد منعقد ‌می ‌گردد طبق مقررات ماده (106) این قانون تشخیص می ‌گردد. حکم این تبصره نسبت به ادامه فعالیتهای موضوع قراردادهای پیمانکاری که تاریخ‌ انعقاد آنها قبل از سال 1382 بوده است، جاری نخواهد بود.

ماده 50

ماده (108) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 108 – اندوخته‌ هایی که مالیات آن تا تاریخ لازم الاجراء شدن این اصلاحیه پرداخت نشده در صورت انتقال به حساب سرمایه مشمول مالیات‌ نخواهد بود، لیکن در صورت تقسیم یا انتقال به حساب سود و زیان یا کاهش سرمایه معادل اندوخته اضافه شده به حساب سرمایه، به درآمد مشمول ‌مالیات سال تقسیم یا انتقال یا کاهش سرمایه اضافه می ‌شود. این حکم شامل اندوخته ‌های سود ناشی از فعالیت ‌های معاف مؤسسه در دوران معافیت و ‌اندوخته موضوع ماده (138) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 3 /12 /1366 و اصلاحیه ‌های بعدی آن تا تاریخ تصویب این اصلاحیه پس از احراز ‌شرایط مربوط تا آن تاریخ نخواهد بود.
اندوخته ‌هایی که مالیات آن تا تاریخ لازم الاجرا شدن این اصلاحیه وصول گردیده در صورت تقسیم یا انتقال به حساب سود و زیان یا سرمایه یا انحلال‌ مشمول مالیات دیگری نخواهد بود.

ماده 51

ماده (110) و تبصره‌ های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
1 – در متن ماده عبارت «‌دفاتر قانونی» به عبارت «‌دفاتر و اسناد و مدارک» اصلاح می‌ گردد:
2 – عبارت «‌حوزه ‌ای که اقامتگاه» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی که محل فعالیت اصلی» اصلاح می ‌گردد.
3 – پاراگراف «‌در صورتی که …» الی آخر حذف می ‌شود.
4 – تبصره (1) ذیل ماده حذف و تبصره (2) به تبصره تبدیل می ‌شود.

ماده 52

ماده (111) و تبصره ذیل آن حذف و متن زیر جایگزین می‌گردد:
ماده 111 – شرکت‌هایی که با تأسیس شرکت جدید یا با حفظ شخصیت حقوقی یک شرکت، در هم ادغام یا ترکیب می‌شوند از لحاظ مالیاتی مشمول‌ مقررات زیر می‌باشند:
الف – تأسیس شرکت جدید یا افزایش سرمایه شرکت موجود تا سقف مجموع سرمایه‌های ثبت شده شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده از پرداخت دو در‌هزار حق تمبر موضوع ماده (48) این قانون معاف است.
ب – انتقال دارایی‌های شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده به شرکت جدید یا شرکت موجود حسب مورد به ارزش دفتری مشمول مالیات مقرر در این‌ قانون نخواهد بود.
ج – عملیات شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده در شرکت جدید یا شرکت موجود مشمول مالیات دوره انحلال موضوع بخش مالیات بر درآمد این قانون ‌نخواهد بود.
د – استهلاک دارایی‌های منتقل شده به شرکت جدید یا شرکت موجود باید براساس روال قبل از ادغام یا ترکیب ادامه یابد.
هـ – هرگاه در نتیجه ادغام یا ترکیب، درآمدی به هر یک از سهامداران در شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده تعلق گیرد طبق مقررات مربوط مشمول مالیات ‌خواهد بود.
و – کلیه تعهدات و تکالیف مالیاتی شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده به عهده شرکت جدید یا موجود حسب مورد می‌باشد.
ز – آیین نامه اجرایی این ماده حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این اصلاحیه به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌های امور اقتصادی و دارایی و صنعت، معـدن و تجارت به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

ماده 53

متن ماده (115) به شرح ذیل اصلاح و تبصره ذیل آن به تبصره (1) تبدیل و تبصره‌ های (2) و (3) به شرح زیر به آن الحاق می ‌گردد:
1- در متن ماده (115) و در قسمت اخیر آن واژه «‌ذخیره‌ هایی» حذف و عبارت «‌اندوخته‌ ها و مانده سودهایی» جانشین می‌ گردد.
تبصره 2 – چنانچه در بین دارایی ‌های شخص حقوقی که منحل می ‌شود، دارایی یا دارایی ‌های موضوع فصل اول باب سوم این قانون و سهام یا سهم ‌الشرکه یا حق تقدم سهام شرکت‌ ها وجود داشته باشد و این دارایی یا دارایی ‌ها حسب مورد در هنگام نقل و انتقال قطعی مشمول مقررات ماده (59) و‌تبصره‌ های ماده (143) این قانون باشند، در تعیین مأخذ محاسبه مالیات آخرین دوره عملیات اشخاص حقوقی منحله ارزش دفتری دارایی یا دارایی‌ های‌ مذکور جزو اقلام دارایی ‌های شخص حقوقی منحل شده منظور نمی ‌گردد و معادل همان ارزش دفتری از جمع سرمایه و بدهی‌ها کسر می ‌گردد. مالیات‌ متعلق به دارایی یا دارایی‌ های مزبور حسب مورد بر اساس مقررات ماده (59) و تبصره ‌های ماده (143) این قانون تعیین و مورد مطالبه قرار می‌ گیرد.
تبصره 3 – آن قسمت از اموال اشخاص حقوقی منحل شده که بر اساس مقررات فوق در تاریخ انحلال مشمول مالیات مقطوع موضوع ماده (59) و‌ تبصره‌ های ماده (143) این قانون باشند در اولین نقل و انتقال بعد از تاریخ انحلال مشمول مالیات نخواهند بود.

ماده 54

ماده (116) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به آن الحاق می ‌گردد:
1 – در متن ماده عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح و عبارت «‌طبق نرخ مربوط بر حسب نوع شخص حقوقی قبل از انحلال» ‌حذف می ‌گردد.
2 – متن زیر به عنوان تبصره به ماده (116) الحاق می ‌گردد:
تبصره – مالیات آخرین دوره عملیات اشخاص حقوقی که منحل می ‌شوند با رعایت تبصره (2) ماده (115) این قانون به نرخ مذکور در ماده (105) این‌قانون محاسبه می ‌گردد.

ماده 55

در ماده (128) از عبارت «‌در مورد شرکت‌ هایی …» تا آخر ماده حذف می‌ گردد.

ماده 56

ماده (129) و تبصره‌ های ذیل آن حذف می ‌گردد.

ماده 57

ماده (130) حذف و متن زیر و تبصره آن جایگزین می ‌گردد:
ماده 130 – بدهی‌ های گذشته موضوع مواد (3) تا (16) و تبصره (3) ماده (59)، ماده (129) قانون مالیات ‌های مستقیم مصوب 3 /12 /1366 و ‌اصلاحیه ‌های بعدی آن قابل مطالبه و وصول نخواهد بود.
تبصره – وزارت امور اقتصادی و دارایی می ‌تواند بدهی مالیات ‌هایی که سال تحصیل درآمد مربوط یا تعلق آنها حسب مورد قبل از سال 1368 باشد را تا‌ سقف یک میلیون (1000000) ریال برای هر مؤدی در نقاطی که مقتضی بداند کلاً یا جزئاً مورد بخشودگی قرار دهد.

ماده 58

ماده (131) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
ماده 131 – نرخ مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه‌ ای می ‌باشد به شرح زیر است:
تا میزان سی میلیون (30000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ پانزده درصد (15 ٪)
تا میزان یکصد میلیون (100000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه نسبت به مازاد سی میلیون (30000000) ریال به نرخ بیست درصد (20 ٪)
تا میزان دویست و پنجاه میلیون (250000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه نسبت به مازاد یکصد میلیون (100000000) ریال به نرخ بیست ‌و پنج درصد (25 ٪)
تا میزان یک میلیارد (1000000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه نسبت به مازاد دویست و پنجاه میلیون (250000000) ریال به نرخ سی‌ درصد (30 ٪)
نسبت به مازاد یک میلیارد (1000000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ سی و پنج درصد (35 ٪)

ماده 59

ماده (132) و تبصره‌های آن حذف و متن زیر و تبصره‌های آن جایگزین می‌شود:
ماده 132 – درآمد مشمول مالیات ابرازی ناشی از فعالیت‌های تولیدی و معدنی در واحدهای تولیدی یا معدنی در بخش‌های تعاونی و خصوصی که از‌ اول سال 1381 به بعد از طرف وزارتخانه‌های ذی‌ربط برای آنها پروانه بهره‌برداری صادر یا قرارداد استخراج و فروش منعقد می‌شود، از تاریخ شروع‌ بهره‌برداری یا استخراج به میزان هشتاد درصد (80٪) و به مدت چهار سال و در مناطق کمتر توسعه یافته به میزان صددرصد (100٪) و به مدت ده سال‌از مالیات موضوع ماده (105) این قانون معاف هستند.
تبصره 1 – فهرست مناطق کمتر توسعه یافته برای بقیه مدت برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و همچنین در‌آغاز هر دوره برنامه توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ ریزی کشور و وزارتخانه‌های امور اقتصادی و دارائی و صنعت، معـدن و تجارت تهیه و به تصویب هیأت‌ وزیران می‌رسد.
تبصره 2 – معافیت‌های موضوع این ماده شامل درآمد واحدهای تولیدی و معدنی مستقر در شعاع یکصد و بیست کیلومتری مرکز تهران و پنجاه‌ کیلومتری مرکز اصفهان و سی کیلومتری مراکز استانها و شهرهای دارای بیش از سیصد هزار نفر جمعیت براساس آخرین سرشماری به ‌استثنای ‌شهرک‌های صنعتی استقرار یافته در شعاع سی کیلومتری مراکز استانها و شهرهای مذکور نخواهد بود.
تبصره 3 – کلیه تأسیسات ایرانگردی و جهانگردی دارای پروانه بهره‌برداری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هر سال از پرداخت پنجاه‌ درصد (50٪)‌ مالیات متعلق معاف هستند.
تبصره 4 – ضوابط مربوط به تعیین تاریخ شروع بهره‌برداری واحدهای معاف موضوع این ماده و همچنین تعیین محدوده موضوع تبصره (2) این ماده ‌توسط وزارتخانه‌های امور اقتصادی و دارائی و صنعت، معـدن و تجارت تعیین و اعلام می‌گردد.

ماده 60

ماده (134) به شرح زیر اصلاح گردید:
ماده 134 – درآمد حاصل از تعلیم و تربیت مدارس غیرانتفاعی اعم از ابتدائی، راهنمائی، متوسطه، فنی و حرفه ‌ای، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی‌غیرانتفاعی و درآمد مؤسسات نگهداری معلولین ذهنی و حرکتی بابت نگهداری اشخاص مذکور که حسب مورد دارای پروانه فعالیت از مراجع ذی ‌ربط‌ هستند همچنین درآمد باشگاهها و مؤسسات ورزشی دارای مجوز از سازمان تربیت بدنی حاصل از فعالیتهای منحصراً ورزشی از پرداخت مالیات معاف‌ است.
آیین ‌نامه اجرائی این ماده به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارائی به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

ماده 61

ماده (135) حذف می ‌گردد.

ماده 62

در ماده (137) بعد از عبارت «‌بابت بیمه عمر» عبارت «‌و بیمه ‌های درمانی» اضافه و همچنین متن زیر به آخر متن ماده اضافه می ‌شود:
«‌در مورد معلولان و بیماران خاص و صعب العلاج علاوه بر هزینه‌ های مذکور هزینه مراقبت و توانبخشی آنان نیز قابل کسر از درآمد مشمول مالیات‌ معلول یا بیمار یا شخصی که تکفل او را عهده ‌دار است می ‌باشد.»

ماده 63

ماده (138) و تبصره (1) آن به شرح ذیل اصلاح و تبصره (2) ذیل آن حذف و تبصره‌ های (3)، (4) و (5) آن به ترتیب به تبصره‌ های (2)، (3) و (4) تغییر می‌ یابند:
ماده 138 – آن قسمت از سود ابرازی شرکت‌ های تعاونی و خصوصی که برای توسعه و بازسازی و نوسازی یا تکمیل واحدهای موجود صنعتی و ‌معدنی خود یا ایجاد واحدهای جدید صنعتی یا معدنی در آن سال مصرف گردد از پنجاه درصد (50 ٪) مالیات متعلق موضوع ماده (105) این قانون‌ معاف خواهد بود مشروط بر اینکه قبلاً اجازه توسعه یا تکمیل یا ایجاد واحد صنعتی یا معدنی جدید در قالب طرح سرمایه ‌گذاری معین از وزارتخانه ‌ذی ‌ربط تحصیل شده باشد. در صورتی که هزینه اجرای طرح یا طرح‌ های یاد شده در هر سال مازاد بر سود ابرازی همان سال باشد و یا از هزینه طرح‌ سرمایه‌ گذاری کمتر باشد شرکت می ‌تواند از معافیت مذکور در محاسبه مالیات سود ابرازی سالهای بعد حداکثر به مدت سه سال و به میزان مازاد مذکور‌و یا باقیمانده هزینه اجرای کامل طرح بهره ‌مند شود.
تبصره 1 – در صورتی که شرکت، قبل از تکمیل، اجرای طرح را متوقف نماید یا ظرف یک سال پس از مهلت تعیین شده در طرح سرمایه‌ گذاری، آنرا به‌ بهره‌ برداری نرساند، یا ظرف پنج سال پس از شروع بهره ‌برداری آنرا تعطیل، منحل یا منتقل نماید معادل معافیت‌ های مالیاتی منظور شده در این ماده برای‌ اجرای طرح و جرائم متعلقه موضوع ماده (190) این قانون از شرکت وصول خواهد شد.

ماده 64 

متن زیر جایگزین ماده (139) می ‌گردد:
ماده 139 –
الف – موقوفات، نذورات، پذیره، کمک ‌ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی آستان قدس رضوی، آستان حضرت عبدالعظیم الحسنی (ع)، آستانه‌ حضرت معصومه (س)، آستان حضرت احمد ابن موسی (ع) «‌شاه چراغ»، آستان مقدس حضرت امام خمینی (‌ره)، مساجد، حسینیه‌ ها، تکایا و سایر ‌بقاع متبرکه از پرداخت مالیات معاف است. تشخیص سایر بقاع متبرکه به عهده سازمان اوقاف و امور خیریه می ‌باشد.
ب – کمک ‌ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی سازمان هلال احمر جمهوری اسلامی ایران از پرداخت مالیات معاف است.
ج – کمک‌ ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی صندوق‌ های پس انداز بازنشستگی و سازمان بیمهٔ خدمات درمانی و سازمان تأمین اجتماعی و‌ همچنین حق بیمه و حق بازنشستگی سهم کارکنان و کارفرما و جریمه‌ های دریافتی مربوط توسط آنها از پرداخت مالیات معاف است.
د – کمک‌ ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی مدارس علوم اسلامی از پرداخت مالیات معاف است. تشخیص مدارس علوم اسلامی با شورای ‌مدیریت حوزه علمیه قم می ‌باشد.
هـ- کمک ‌ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی نهادهای انقلاب اسلامی از پرداخت مالیات معاف است. تشخیص نهادهای انقلاب اسلامی با هیأت ‌وزیران می‌ باشد.
و – آن قسمت از درآمد صندوق عمران موقوفات کشور که به مصرف عمران موقوفات برسد از پرداخت مالیات معاف است.
ز – درآمد اشخاص از محل وجوه بریّه ولی فقیه، خمس و زکات از پرداخت مالیات معاف است.
ح – آن قسمت از درآمد موقوفات عام که طبق موازین شرعی به مصرف اموری از قبیل تبلیغات اسلامی، تحقیقات فرهنگی، علمی، دینی، فنی، ‌اختراعات، اکتشافات، تعلیم و تربیت، بهداشت و درمان، بنا و تعمیر و نگهداری مساجد و مصلاها و حوزه‌ های علمیه و مدارس علوم اسلامی و‌ مدارس و دانشگاه‌ های دولتی، مراسم تعزیه و اطعام، تعمیر آثار باستانی، امور عمرانی و آبادانی، هزینه یا وام تحصیلی دانش ‌آموزان و دانشجویان،‌ کمک به مستضعفان و آسیب دیدگان حوادث ناشی از سیل، زلزله، آتش سوزی، جنگ و حوادث غیرمترقبه دیگر برسد، مشروط بر این که درآمد و‌ هزینه‌ های مزبور به تأیید سازمان اوقاف و امور خیریه رسیده باشد، از پرداخت مالیات معاف است.
ط – کمک‌ ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی مؤسسات خیریه و عام المنفعه که به ثبت رسیده‌ اند، مشروط بر آن که به موجب اساسنامه آنها صرف‌ امور مذکور در بند (ح) این ماده شود و سازمان امور مالیاتی کشور بر درآمد و هزینه آنها نظارت کند، از پرداخت مالیات معاف است.
ی – کمک‌ ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی و همچنین حق عضویت اعضاء مجامع حرفه ‌ای، احزاب و انجمن‌ ها و تشکل ‌های غیردولتی که دارای‌ مجوز از مراجع ذی ‌ربط باشند و وجوهی که به موجب قانون و مقررات مربوط از درآمد یا حق ‌الزحمه اعضاء آنها کسر و به حساب مجامع مزبور واریز‌می ‌شود، از پرداخت مالیات معاف است.
ک – موقوفات و کمک ‌ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی انجمن‌ ها و هیأت ‌های مذهبی مربوط به اقلیت ‌های دینی مذکور در قانون اساسی ‌جمهوری اسلامی ایران، مشروط بر این که رسمیت آنها به تصویب وزارت کشور برسد، از پرداخت مالیات معاف است.
ل – فعالیت ‌های انتشاراتی و مطبوعاتی، فرهنگی و هنری که به موجب مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام می‌ شوند، از پرداخت مالیات معاف ‌است.
تبصره 1 – وجوهی که از فعالیت ‌های غیرانتفاعی و به منظور پیشبرد اهداف و وظایف اشخاص موضوع این ماده از راه برگزاری دوره‌ های آموزشی،‌ سمینارها، نشر کتاب و نشریه‌ های دوره‌ ای و … در چارچوب اساسنامه آنها تحصیل می ‌شود و سازمان امور مالیاتی کشور بر درآمد و هزینه آنها نظارت‌ می ‌کند، از پرداخت مالیات معاف است.
تبصره 2 – حکم تبصره (2) ماده (2) این قانون در مورد درآمد مشمول مالیات اشخاص موضوع این ماده جاری می ‌باشد.
تبصره 3 – آیین نامه اجرایی موضوع این ماده به وسیله سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی به تصویب هیأت ‌وزیران خواهد رسید.
تبصره 4 – مفاد این ماده در مواردی که از طرف حضرت امام خمینی (‌ره) یا مقام معظم رهبری دارای مجوز می ‌باشند بر اساس نظر مقام معظم رهبری ‌انجام می ‌گیرد.

ماده 65

ماده (140) حذف می‌ گردد.

ماده 66

ماده (143) و تبصره‌ های (1) و (2) موضوع اصلاحیه مصوب 26 /11 /1376 به شرح زیر اصلاح و تبصره (3) به آن الحاق می ‌شود:
1- در ماده (143) عبارت «‌از پرداخت ده درصد (10 ٪) مالیات …» تا آخر ماده حذف و عبارت «‌معادل ده ‌درصد (10 ٪) مالیات آنها بخشوده می‌ شود» ‌جایگزین می ‌گردد.
2 – در تبصره (1) واژه «‌سهام» به عبارت «‌سهام و حق تقدم سهام» و عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارائی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» و‌ عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح و بعد از عبارت «‌سهام شرکتها در بورس» عبارت «‌و همچنین سایر اوراق بهاداری که در ‌بورس معامله می ‌شوند» اضافه می‌ شود.
3 – تبصره (2) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
تبصره 2 – از هر نقل و انتقال سهام و سهم ‌الشرکه و حق تقدم سهام و سهم ‌الشرکه شرکا در سایر شرکت‌ ها مالیات مقطوعی به میزان چهار درصد (4 ٪)‌ ارزش اسمی آنها وصول می ‌شود. از این بابت وجه دیگری به‌عنوان مالیات بر درآمد نقل و انتقال فوق مطالبه نخواهد شد. انتقال دهندگان سهام و ‌سهم‌ الشرکه و حق تقدم سهام مکلفند قبل از انتقال، مالیات متعلق را به حساب سازمان امور مالیاتی کشور واریز کنند.
ادارات ثبت یا دفاتر اسناد رسمی مکلفند در موقع ثبت تغییرات یا تنظیم سند انتقال حسب مورد گواهی پرداخت مالیات متعلق را اخذ و ضمیمه پرونده‌ مربوط به ثبت یا انتقال کنند.
تبصره 3 – در شرکت‌ های سهامی پذیرفته شده در بورس اندوخته صرف سهام مشمول مالیات مقطوع به نرخ نیم درصد (5 /0 %) خواهد بود و به این‌ درآمد مالیات دیگری تعلق نمی ‌گیرد. شرکت ‌ها مکلفند ظرف سی روز از تاریخ ثبت افزایش سرمایه آن را به حساب سازمان امور مالیاتی کشور واریز ‌کنند.

ماده 67

ماده (143) مکرر حذف می ‌شود.

ماده 68

ماده (145) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره ذیل آن الحاق می‌ گردد:
1 – در بند (2) عبارت «‌یا مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز» به آخر عبارت «‌بانک‌ های ایرانی» و همچنین بعد از واژه «‌بانک ‌ها» اضافه می ‌گردد.
2 – عبارت زیر به عنوان بند (5) به این ماده الحاق می ‌گردد:
5 – سود و جوایز متعلق به اوراق مشارکت.
تبصره – در مواردی که در قانون مالیات ‌های مستقیم به بانک‌ ها اشاره می ‌شود، امتیازات، تسهیلات، ترجیحات و تکالیف ذکر شده شامل مؤسسات ‌اعتباری غیربانکی که به موجب قانون یا با مجوز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تأسیس شده ‌اند یا می ‌شوند، نیز خواهد شد.

ماده 69

ماده (146) نسبت به مفاد این اصلاحیه ابقاء و عبارت «‌حکم این ماده …» تا آخر حذف می‌ شود.

ماده 70

تبصره ماده (147) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
تبصره – از لحاظ مقررات این فصل مؤسسه عبارت است از کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع بندهای (‌الف) و (ب) ماده (95)‌ این قانون.

ماده 71

ماده (148) و تبصره‌ های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
1 – در جزء (ب) بند (2) عبارت «‌مزایای غیرمستمر از قبیل» به عبارت «‌مزایای غیرمستمر اعم از نقدی و غیرنقدی از قبیل خواروبار، بهره‌ وری،» ‌اصلاح می ‌گردد و عبارت «‌وزارتخانه‌ های امور اقتصادی و دارایی، صنایع، صنایع سنگین، معادن و فلزات و بازرگانی» به عبارت «‌وزارت امور اقتصادی‌ و دارایی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور» اصلاح می ‌گردد.
2 – عبارت «‌مازاد بر مانده حساب ذخیره مربوط» به آخر جزء (‌د) بند (2) اضافه می‌ شود.
3 – متن زیر به آخر جزء (‌هـ) بند (2) اضافه می ‌شود:
«‌و همچنین تا میزان سه‌ درصد (3 ٪) حقوق پرداختی سالانه بابت پس انداز کارکنان بر اساس آیین نامه ‌ای که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به‌ تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌ رسد».
4 – جزء (‌و) بند (2) به شرح زیر جایگزین می ‌گردد:
معادل یک ماه آخرین حقوق و دستمزد و همچنین مابه ‌التفاوت تعدیل حقوق سنوات قبل که به منظور تأمین حقوق بازنشستگی و وظیفه و مزایای پایان ‌خدمت، خسارت اخراج و بازخرید کارکنان مؤسسه ذخیره می‌ شود.
این حکم نسبت به ذخایری که تاکنون در حساب بانک‌ ها نگهداری شده است نیز جاری خواهد بود.
5 – بند (8) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
هزینه‌ های تحقیقاتی، آزمایشی و آموزشی، خرید کتاب، نشریات و لوح‌ های فشرده، هزینه ‌های بازاریابی، تبلیغات و نمایشگاهی مربوط به فعالیت ‌مؤسسه، بر اساس آیین ‌نامه ‌ای که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می ‌رسد.
6 – متن زیر به انتهای بند (9) اضافه می ‌شود:
«‌آیین ‌نامه احراز شروط سه گانه مذکور در این بند به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.»
7 – متن زیر به انتهای بند (11) اضافه می ‌شود:
«‌آیین نامه مربوط به این بند به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می ‌رسد.»
8 – بند (12) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
«‌زیان اشخاص حقیقی یا حقوقی که از طریق رسیدگی به دفاتر آنها و با توجه به مقررات احراز گردد، از درآمد سال یا سالهای بعد استهلاک‌ پذیر است.»
9 – بند (16) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
«‌هزینه‌ های ایاب و ذهاب، پذیرایی و انبارداری.»
10 – متن زیر به آخر بند (17) اضافه می ‌شود:
«‌و بازرسی، هزینهٔ نرم‌ افزاری، طراحی و استقرار سیستم ‌های مورد نیاز مؤسسه، سایر هزینه‌ های کارشناسی در ارتباط با فعالیت مؤسسه و ‌حق ‌الزحمهٔ بازرس قانونی.»
11 – متن زیر جایگزین بند (18) می ‌شود:
«‌سود و کارمزدی که برای انجام دادن عملیات مؤسسه به بانک ‌ها، صندوق تعاون و همچنین مؤسسات اعتباری غیربانکی مجاز پرداخت شده یا‌ تخصیص یافته باشد.»
12- عبارت «‌مازاد بر مانده حساب ذخیره مطالبات مشکوک الوصول» به آخر بند (23) اضافه می ‌شود.
13- بند (26) به شرح زیر اصلاح می‌ شود:
«‌ذخیره مربوط به هزینه‌ های پرداختنی قابل قبول که به سال مورد رسیدگی ارتباط دارد.»
14 – بند (28) به شرح زیر الحاق می ‌گردد:
هزینه خرید کتاب و سایر کالاهای فرهنگی – هنری برای کارکنان و افراد تحت تکفل آنها تا میزان حداکثر پنج درصد (5 ٪) معافیت مالیاتی موضوع ماده (84) این قانون به ازای هر نفر.
15 – در تبصره (1) عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور و تصویب وزیر امور‌اقتصادی و دارایی» اصلاح می ‌شود.
16 – تبصره (3) ماده (148) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
«‌در محاسبه مالیات شرکت‌ ها و اتحادیه‌ های تعاونی، ذخایر موضوع بندهای (1) و (2) ماده (15) قانون شرکت ‌های تعاونی مصوب 16 /3 /1350 و ‌اصلاحیه‌ های بعدی آن و در مورد شرکت‌ ها و اتحادیه ‌هایی که وضعیت خود را با قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب13 /6 /1370 تطبیق داده‌ اند یا بدهند، ذخیره موضوع بند (1) و حق تعاون و آموزش موضوع بند (3) ماده (25) قانون اخیرالذکر جزو هزینه محسوب ‌می ‌شود.

ماده 72

تبصره ماده (150) به تبصره (1) تبدیل و سه تبصره به شرح زیر به این ماده الحاق می ‌شود:
تبصره 2 – مؤسسات می ‌توانند هزینه‌ های نرم ‌افزاری خود را حداکثر تا پنج سال مستهلک کنند.
تبصره 3 – مؤسسات می ‌توانند آن مقدار از دارایی‌ های ثابت استهلاک‌ پذیر را که برای بازسازی، جایگزینی خطوط تولید یا توسعه و تکمیل خریداری ‌گردیده است، با دو برابر نرخ یا نصف مدت استهلاک پیش بینی شده در جدول استهلاکات موضوع ماده (151) این قانون حسب مورد مستهلک کنند.
تبصره 4 – در اجاره ‌های سرمایه ‌ای دارایی‌ های ثابت استهلاک ‌پذیر، نحوهٔ انعکاس هزینه استهلاک در دفاتر طرفین معامله بر اساس استانداردهای‌ حسابداری خواهد بود.

ماده 73

ماده (151) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
جدول استهلاکات بر اساس ضوابط مصوب، از طرف سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و پس از تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی به موقع اجرا گذارده‌ می‌ شود.

ماده 74

در ماده (152)، بندهای (5) و (6) به ترتیب به بندهای (6) و (7) تغییر می‌ یابد و متن زیر به‌عنوان بند (5) افزوده می ‌شود:
5 – ارزش حق واگذاری محل کسب.

ماده 75

در ماده (157) عبارت «‌سه سال» به عبارت «‌پنج سال» اصلاح و در تبصره ذیل آن عبارت «‌ممیز مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی»‌اصلاح می ‌شود.

ماده 76

در ماده (167) پیش از واژه «‌می ‌تواند» عبارت «‌یا سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه می ‌شود.

ماده 77

متن زیر به عنوان ماده (169) مکرر به قانون الحاق می ‌گردد:
ماده 169 مکرر – به سازمان امور مالیاتی کشور اجازه داده م ی‌شود برای اشخاص حقیقی و حقوقی کارت اقتصادی شامل شماره اقتصادی صادر کند. ‌اشخاص حقیقی و حقوقی که حسب اعلام سازمان امور مالیاتی کشور موظف به اخذ کارت اقتصادی می ‌شوند مکلفند بر اساس دستورالعملی که توسط‌ سازمان مزبور تهیه و اعلام می‌ شود برای انجام دادن معاملات خود صورتحساب صادر و شماره اقتصادی مربوط را در صورتحساب‌ ها و فرم ‌ها و اوراق‌ مربوط درج نموده و فهرست معاملات خود را به سازمان امور مالیاتی کشور تسلیم کنند. عدم صدور صورتحساب یا عدم درج شماره اقتصادی خود و ‌طرف معامله حسب مورد یا استفاده از شماره اقتصادی خود برای معاملات دیگران یا استفاده از شماره اقتصادی دیگران برای معاملات خود مشمول ‌جریمه‌ ای معادل ده ‌درصد (10 ٪) مبلغ مورد معامله ‌ای که بدون رعایت ضوابط فوق انجام شده است خواهد بود.
عدم ارائه فهرست معاملات انجام شده به سازمان امور مالیاتی کشور طبق دستورالعمل صادره مشمول جریمه ‌ای معادل یک‌ درصد (1 ٪) معاملاتی که‌ فهرست آنها ارائه نشده است خواهد بود. جرایم مذکور توسط اداره امور مالیاتی مربوط با رعایت مهلت مقرر در ماده (157) این قانون مطالبه خواهد ‌شد و مؤدی مکلف است ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ برگ مطالبه نسبت به پرداخت آن اقدام کند. در غیر این صورت معترض شناخته شده و موضوع ‌جهت رسیدگی و صدور رأی به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارجاع خواهد شد.
رأی هیأت مزبور قطعی و لازم ‌الاجرا است. جریمه مذکور غیرقابل بخشش است و از طریق مقررات اجرایی موضوع این قانون قابل وصول خواهد بود.
تبصره 1 – استفاده کنندگان از شماره اقتصادی دیگران نسبت به مالیات بر درآمد و همچنین جرایم موضوع این ماده با اشخاصی که شماره اقتصادی آنان ‌مورد استفاده قرار گرفته است مسؤولیت تضامنی خواهند داشت.
تبصره 2 – در صورتی که طرفین معامله در معاملات خود از انجام دادن هر یک از تکالیف مقرر در این ماده خودداری نمایند، متضامناً مسؤول خواهند ‌بود و در مواردی که خریدار از ارائه شماره اقتصادی خودداری کند، چنانچه فروشنده مشخصات خریدار و موضوع معامله را ظرف مهلت یک ماه به ‌سازمان امور مالیاتی کشور اعلام نماید مشمول جریمه تخلف فوق از این بابت نخواهد بود.
تبصره 3 – اشخاص حقوقی و صاحبان مشاغل موضوع بندهای (‌الف) و (ب) ماده (95) این قانون مکلف به نگهداری صورتحساب‌ های مربوط به‌ خریدهای خود در سال عملکرد و سال بعد از آن می ‌باشند و در صورت درخواست مأموران مالیاتی باید به آنان ارائه دهند. در غیر این صورت مشمول ‌جریمه ‌ای معادل ده درصد (10 ٪) صورتحسابهای ارائه نشده خواهند بود.

ماده 78

متن ذیل جایگزین ماده (171) گردد:
ماده 171 – کارمندان وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان امور مالیاتی کشور در دوره خدمت یا آمادگی به خدمت نمی ‌توانند به عنوان وکیل یا‌ نماینده مؤدیان مراجعه نمایند.

ماده 79

ماده (175) و تبصره ذیل آن حذف و متن زیر جایگزین می‌ شود:
ماده 175 – کلیه نصاب‌ های مندرج در این قانون، هماهنگ با نرخ تورم هر دو سال یک بار به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت ‌وزیران قابل تعدیل است.

ماده 80

ماده (177) و تبصره ‌های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می ‌گردد:
1 – در متن ماده عبارت ‌های «‌دفتر ممیزی مالیاتی حوزه» و «‌ممیز مالیاتی» و «‌حوزه مالیاتی» و «‌ممیز مالیاتی حوزه» و «‌دفتر ممیزی مالیاتی» و «‌دفتر ‌ممیزی حوزه» حذف و به جای هر یک از آنها عبارت «‌اداره امور مالیاتی» جایگزین می ‌شود.
2 – در تبصره (1) بعد از عبارت «‌برای تسلیم اظهارنامه» عبارت «‌یا سایر اوراقی که مؤدی مالیاتی به موجب مقررات مکلف به تسلیم آن می ‌باشد» و بعد‌از عبارت «‌جهت تسلیم اظهارنامه» عبارت «‌یا اوراق مذکور» اضافه می ‌شود.
3 – متن زیر به عنوان تبصره (3) به ماده (177) الحاق می ‌گردد:
تبصره 3 – صاحبان مشاغل مکلفند ظرف چهار ماه از تاریخ شروع فعالیت مراتب را کتباً به اداره امور مالیاتی محل اعلام نمایند.
عدم انجام دادن تکلیف فوق در مهلت مقرر مشمول جریمه‌ ای معادل ده‌ درصد (10 ٪) مالیات قطعی و نیز موجب محرومیت از کلیه تسهیلات و‌معافیت ‌های مالیاتی از تاریخ شناسایی توسط اداره امور مالیاتی خواهد بود. این حکم در مورد صاحبان مشاغلی که برای آنها از طرف مراجع ذی ربط‌ پروانه یا مجوز فعالیت صادر گردیده است، نخواهد بود.

ماده 81

در ماده (178) بعد از عبارت «‌اظهارنامه مالیاتی» عبارت «‌یا سایر اوراقی که مؤدی مالیاتی به موجب مقررات مکلف به تسلیم آن ‌می ‌باشد» اضافه می ‌شود.

ماده 82

ماده (181) و تبصره ذیل آن در موارد زیر اصلاح می ‌شود:
1 – عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» در متن ماده و تبصره ذیل آن به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می ‌شود.
2 – عبارت «‌برای این منظور از طرف وزارت مذکور تهیه خواهد شد» به عبارت «‌به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور و تصویب وزیر امور اقتصادی و ‌دارایی خواهد بود» اصلاح می ‌شود.
3 – در تبصره ذیل ماده عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 83 

تبصره ماده (186) به تبصره (1) تبدیل متن زیر به عنوان تبصره (2) به آن الحاق می ‌گردد:
تبصره 2 – به سازمان امور مالیاتی کشور اجازه داده می ‌شود مبلغی معادل یک در هزار درآمد مشمول مالیات قطعی شده صاحبان درآمد مشاغل را‌ وصول و در حساب مخصوص در خزانه منظور نموده تا در حدود اعتبارات مصوب بودجه سالانه به تشکل‌ های صنفی و مجامع حرفه‌ ای که در امر ‌تشخیص و وصول مالیات همکاری می ‌نمایند پرداخت نماید. وجوه پرداختی به استناد این ماده از شمول مالیات و کلیه مقررات مغایر مستثنی است.

ماده 84

ماده (187) و تبصره‌ های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می ‌گردد:
1 – در متن ماده عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح و عبارت‌ های «‌مالیات خانه‌ های خالی، مالیات اراضی بایر» و «‌بر اساس ‌گزارش ممیز مالیاتی و تأیید سرممیز مالیاتی» حذف می ‌شود.
2 – در تبصره (1) ذیل ماده بعد از عبارت «‌تضمین معتبر» عبارت «‌از قبیل سفته، بیمه نامه، اوراق بهادار، وثیقه ملکی و …» اضافه می ‌شود.
3 – در تبصره (2) ذیل ماده عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» و عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور‌ مالیاتی کشور» اصلاح می‌ گردد.

ماده 85

در ماده (189) عبارت «‌مؤدیانی که… هستند» به عبارت «‌اشخاص حقوقی و همچنین اشخاص حقیقی موضوع بندهای (‌الف) و (ب) ‌ماده (95) این قانون» اصلاح می ‌شود.

ماده 86

ماده (190) و تبصره‌ های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
1 – در ابتدای متن ماده عبارت «‌معادل چهار درصد … کسر خواهد شد» حذف و متن زیر جایگزین می ‌شود:
«‌علی الحساب پرداختی بابت مالیات عملکرد هر سال مالی قبل از سررسید مقرر در این قانون برای پرداخت مالیات عملکرد موجب تعلق جایزه‌ ای‌ معادل یک درصد (1 ٪) مبلغ پرداختی به ازای هر ماه تا سررسید مقرر خواهد بود که از مالیات متعلق همان عملکرد کسر خواهد شد.»
2 – تبصره‌ های (1) و (2) ذیل ماده به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
تبصره 1 – مؤدیانی که به تکالیف قانونی خود راجع به تسلیم به موقع اظهارنامه یا ترازنامه و حساب سود و زیان و پرداخت یا ترتیب دادن پرداخت ‌مالیات طبق اظهارنامه یا ترازنامه و حساب سود و زیان و حسب مورد ارائه به موقع دفاتر و اسناد و مدارک خود اقدام نموده ‌اند در موارد مذکور در ماده (239) این قانون، هرگاه برگ تشخیص مالیاتی صادره را قبول یا با اداره امور مالیاتی توافق نمایند و نسبت به پرداخت مالیات متعلقه یا ترتیب دادن‌ پرداخت آن اقدام کنند از هشتاد درصد (80 ٪) جرایم مقرر در این قانون معاف خواهند بود.
همچنین، در صورتی که این گونه مؤدیان ظرف یک ماه از‌تاریخ ابلاغ برگ قطعی مالیات نسبت به پرداخت یا ترتیب دادن پرداخت آن اقدام نمایند از چهل درصد (40 ٪) جرایم متعلقه مقرر در این قانون معاف‌ خواهند بود.
تبصره 2 – چنانچه فاصله تاریخ وصول اعتراض مؤدی نسبت به برگ تشخیص مالیات تا تاریخ قطعی شدن مالیات از یک سال تجاوز نماید، جریمه دو ‌و نیم درصد (5 /2 ٪) در ماه موضوع این ماده نسبت به مدت زمان بیش از یک سال مذکور تا تاریخ ابلاغ برگ قطعی مالیات قابل مطالبه از مؤدی نخواهد‌ بود. سازمان امور مالیاتی کشور مکلف است ترتیباتی اتخاذ نماید که رسیدگی و قطعیت یافتن مالیات مؤدیان حداکثر تا یک سال پس از تاریخ تسلیم‌ اعتراض آنان صورت پذیرد.

ماده 87

در ماده (192) عبارت «‌پنج درصد» به عبارت «‌ده درصد (10٪)» اصلاح و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می‌گردد:
تبصره – عدم تسلیم اظهارنامه توسط اشخاص حقوقی و مشمولان بندهای (‌الف) و (ب) ماده (95) این قانون موجب تعلق جریمه‌ای معادل چهل‌ درصد(40٪) مالیات متعلق می‌گردد و مشمول بخشودگی نمی‌شود.
در مورد مؤدیانی که اظهارنامه خود را تسلیم می‌نمایند حکم این تبصره نسبت به مالیات متعلق به درآمدهای کتمان شده یا هزینه‌های غیرواقعی که‌ غیرقابل قبول نیز باشد جاری خواهد بود.

ماده 88

در ماده (198) عبارت «‌در شرکت ‌های منحله» به ابتدای ماده افزوده می‌ شود.

ماده 89

در تبصره (2) ماده (199) «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح و در تبصره (4) ذیل ماده‌ عبارت «‌وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می ‌شود.

ماده 90

متن زیر جایگزین ماده (201) می ‌شود و یک تبصره به آن الحاق می‌ گردد:
ماده 201 – هرگاه مؤدی به قصد فرار از مالیات از روی علم و عمد به ترازنامه و حساب سود و زیان یا به دفاتر و اسناد و مدارکی که برای تشخیص ‌مالیات ملاک عمل می‌ باشد و برخلاف حقیقت تهیه و تنظیم شده است استناد نماید یا برای سه سال متوالی از تسلیم اظهارنامه مالیاتی و ترازنامه و‌ حساب سود و زیان خودداری کند علاوه بر جریمه‌ ها و مجازات‌ های مقرر در این قانون از کلیه معافیت ‌ها و بخشودگی ‌های قانونی در مدت مذکور‌ محروم خواهد شد.
تبصره – تعقیب و اقامه دعوی علیه مرتکبین نزد مراجع قضائی از طرف رئیس سازمان مالیاتی کشور به عمل خواهد آمد.

ماده 91

ماده (202) در موارد زیر اصلاح می‌ شود:
1 – در متن ماده بعد از عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» عبارت «‌یا سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه می ‌شود و عبارت «‌یکصد هزار تومان (‌یک‌ میلیون (000000 1) ریال)» به عبارت « ‌ده میلیون (000000 10) ریال» اصلاح می ‌شود. همچنین، عبارت «‌وزارت مزبور» به عبارت «‌وزارت یا سازمان ‌مزبور» اصلاح می‌ گردد.
2 – در همین ماده واژه «‌بدهی» به عبارت «‌بدهی قطعی» اصلاح می‌ شود.
3 – تبصره (1) ماده (202) حذف می ‌شود.
4 – تبصره (2) ذیل ماده (202) تبدیل به تبصره می‌ شود و عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح‌ می ‌شود.

ماده 92

متن زیر جایگزین ماده (219) می ‌شود و تبصره ‌ای به آن الحاق می ‌گردد:
ماده 219 – شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات، مطالبه و وصول مالیات موضوع این قانون به سازمان امور مالیاتی کشور محول می‌ شود که به ‌موجب بند (‌الف) ماده (59) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ایجاد گردیده است. نحوه انجام دادن‌ تکالیف و استفاده از اختیارات و برخورداری از صلاحیت‌ های هر یک از مأموران مالیاتی و اداره امور مالیاتی و همچنین ترتیبات اجرای احکام مقرر در ‌این قانون به موجب آیین نامه‌ ای خواهد بود که حداکثر ظرف مدت شش ماه پس از تصویب این قانون به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور، به تصویب‌ وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد رسید.
تبصره – سازمان امور مالیاتی کشور می ‌تواند تا تصویب آیین نامه موضوع این ماده، از روشها، ترتیبات اجرایی و عناوین شغلی قبلی به عنوان مقررات ‌مجری استفاده نماید.

ماده 93

متن زیر جایگزین ماده (220) می ‌شود:
ماده 220 – اصلاحات عبارتی زیر در این قانون انجام می ‌شود:
1 – در مواد ذیل عبارت «‌سازمان امور مالیاتی کشور» جایگزین عبارت «‌وزارت امور اقتصادی و دارایی» می ‌گردد.
مواد (26)، (29)، (39)، (40)، (41)، (57)، (80)، (114) و (154) و تبصره (2) ذیل آن، مواد (158)، (159) و تبصره ذیل آن، مواد (160)، (163)،(164)، (166)، (169)، (176)، (186) و (191)، تبصره (2) ذیل ماده (203)، ماده (215) و تبصره ‌های (1) و (2) ذیل آن و تبصره ماده (230).
2 – در موارد زیر عبارت «‌اداره امور مالیاتی» جایگزین واژه‌ ها و عبارت ‌های «‌مأمور تشخیص»، «‌مأموران تشخیص»، «‌ممیز مالیاتی»، «‌سرممیز مالیاتی»، «‌حوزه»، «‌حوزه مالیاتی»، «‌دفتر ممیزی حوزه مالیاتی»، «‌دفتر ممیزی» و «‌اداره امور اقتصادی و دارایی» می‌ شود:
مواد (26)، (27)، (29)، (31)، (34)، (35) و تبصره ‌های (2) و (3) ماده (38)، ماده (39) و تبصره ذیل آن مواد (72) و (80)، تبصره‌ های (1) و (2) ماده (87)، مواد (88) و (102)، تبصره (5) ماده (109)، مواد (113)، (114)، (117)، (126) و (154) و تبصره (2) آن، مواد (156)، (161)، (162)، (164)، (170)، (179)، (183)، (184)، (185) و (186) و تبصره ذیل آن، مواد (188)، (208)، (210)، (211)، (213)، (214)، (227)، (229) و (230) و تبصره ذیل آن، مواد (232)، (233) و (249).

ماده 94

ماده (221) موضوع اصلاحیه مصوب 18 /9 /1377 و مواد (222)، (223)، (224) و (225) حذف می ‌گردد.

ماده 95

متن ماده (226) و تبصره (2) ذیل آن حذف و تبصره (1) به عنوان متن ماده (226) جایگزین می ‌گردد و تبصره (3) به عنوان تبصره ذیل ‌ماده حفظ می ‌شود.

ماده 96

در ماده (231) عبارت «‌مأمورین تشخیص» به عبارت «‌ادارات امور مالیاتی» اصلاح و متن زیر جایگزین تبصره ذیل ماده (231) می ‌شود:
تبصره – در مورد بانک‌ ها و مؤسسه‌ های اعتباری غیربانکی، سازمان امور مالیاتی کشور اسناد و اطلاعات مربوط به درآمد مؤدی را از طریق وزیر امور‌اقتصادی و دارایی مطالبه خواهد کرد و بانک‌ ها و مؤسسه‌ های اعتباری غیربانکی موظفند حسب نظر وزیر امور اقتصادی و دارایی اقدام نمایند.

ماده 97

ماده (234) حذف می ‌شود.

ماده 98

متن زیر جایگزین ماده (235) می ‌شود و تبصره ذیل آن حذف می ‌گردد:
ماده 235 – اداره امور مالیاتی مکلف است نسبت به مؤدیانی که بدهی مالیاتی قطعی خود را پرداخت نموده‌ اند حداکثر ظرف پنج روز از تاریخ وصول‌ تقاضای مؤدی مفاصاحساب مالیاتی تهیه و به مؤدی تسلیم کند.

ماده 99

ماده (236) حذف می ‌گردد.

ماده 100

تبصره ذیل ماده (237) حذف می ‌شود.

ماده 101

در ماده (238) اصلاحات زیر انجام می ‌شود و تبصره‌ های (1) و (2) ذیل آن حذف می ‌گردد:
1 – عبارت «‌برای رفع اختلاف خود با ممیز یا سرممیز» حذف می‌ شود.
2 – عبارت «‌به ممیز کل» به عبارت «‌به اداره امور مالیاتی» تغییر می ‌کند.
3 – عبارت «‌ممیز کل» به عبارت «‌مسؤول مربوط» تغییر می ‌کند.
4 – عبارت «‌دفتر ممیز کلی» به عبارت «‌دفتر مربوط» تغییر می‌ کند.
5 – واژه «‌ممیز کل» به عبارت «‌مسؤول مربوط» تغییر می ‌کند.

ماده 102

در ماده (239) اصلاحات زیر انجام می ‌شود:
1 – عبارت «‌ممیز یا سرممیز» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می‌ شود.
2 – عبارت «‌با ممیز کل» حذف می ‌شود.
3 – عبارت «‌به ممیز کل» به عبارت «‌به اداره امور مالیاتی مربوط» اصلاح می‌ شود.

ماده 103

ماده (240) به شرح زیر اصلاح و تبصره ذیل آن حذف می ‌گردد:
عبارت «‌ممیز یا سرممیزی که برگ تشخیص را امضاء نموده است» حذف و عبارت «‌نماینده اداره امور مالیاتی» جایگزین می ‌گردد. عبارت «‌و نظریات‌ خود» حذف می‌ گردد.

ماده 104

ماده (241) حذف می ‌شود.

ماده 105

متن زیر و تبصره ذیل آن جایگزین ماده (242) می‌ شود:
ماده 242 – اداره امور مالیاتی موظف است در هر مورد که به علت اشتباه در محاسبه، مالیات اضافی دریافت شده است و همچنین در مواردی که‌ مالیاتی طبق مقررات این قانون قابل استرداد می ‌باشد، وجه قابل استرداد را از محل وصولی جاری ظرف یک ماه به مؤدی پرداخت کند.
تبصره – مبالغ اضافه دریافتی از مؤدیان بابت مالیات موضوع این قانون به هر عنوان مشمول خسارتی به نرخ یک و نیم درصد (5 /1 ٪) در ماه از تاریخ‌ دریافت تا زمان استرداد می ‌باشد و از محل وصولی ‌های جاری به مؤدی پرداخت خواهد شد. حکم این تبصره نسبت به مالیات‌ های تکلیفی و علی ‌الحساب ‌های پرداختی در صورتی که اضافه بر مالیات متعلق باشد در صورتی که ظرف سه ماه از تاریخ درخواست مؤدی مسترد نشود از تاریخ انقضاء‌ مدت مزبور جاری خواهد بود.

ماده 106

اصلاحات زیر در ماده (243) به عمل می ‌آید:
1 – عبارت «‌مأموران تشخیص یا قسمت وصول و ابلاغ خدمات مالیاتی آن را وارد ندانند» حذف و عبارت «‌اداره امور مالیاتی آن را وارد نداند»‌ جایگزین می ‌شود.
2 – واژه «‌مأموران» به واژه «‌اداره» اصلاح می ‌شود.
3- عبارت «‌ممیز کل» به عبارت «‌اداره مربوط» اصلاح می ‌شود.

ماده 107

ماده (244) و تبصره‌ های ذیل آن حذف و متن زیر و تبصره‌ های آن جایگزین می ‌شود:
ماده 244 – مرجع رسیدگی به کلیه اختلاف‌ های مالیاتی جز در مواردی که ضمن مقررات این قانون مرجع دیگری پیش ‌بینی شده، هیأت حل اختلاف‌ مالیاتی است. هر هیأت حل اختلاف مالیاتی از سه نفر به شرح زیر تشکیل خواهد شد:
1 – یک نفر نماینده سازمان امور مالیاتی کشور.
2 – یک نفر قاضی اعم از شاغل یا بازنشسته. در صورتی که قاضی بازنشسته واجد شرایطی در شهرستانها یا مراکز استانها وجود نداشته باشد بنا به‌ درخواست سازمان امور مالیاتی کشور، رئیس قوه قضائیه یک نفر قاضی شاغل را برای عضویت هیأت معرفی خواهد نمود.
3 – یک نفر نماینده از اتاق بازرگانی و صنایع و معادن یا اتاق تعاون یا جامعه حسابداران رسمی یا مجامع حرفه ‌ای یا تشکل‌ های صنفی یا شورای‌اسلامی شهر به انتخاب مؤدی در صورتی که برگ تشخیص مالیات ابلاغ قانونی شده باشد و یا همزمان با تسلیم اعتراض به برگ تشخیص در مهلت ‌قانونی مؤدی انتخاب خود را اعلام ننماید سازمان امور مالیاتی با توجه به نوع فعالیت مؤدی یا موضوع مالیات مورد رسیدگی از بین نمایندگان مزبور یک ‌نفر را انتخاب خواهد کرد.
تبصره 1 – جلسات هیأت ‌های حل اختلاف مالیاتی با حضور سه نفر رسمی است و رأی هیأت‌ های مزبور با اکثریت آراء قطعی و لازم ‌الاجرا است، ولی ‌نظر اقلیت باید در متن رأی قید گردد.
تبصره 2 – اداره امور هیأت‌ های حل اختلاف مالیاتی و مسؤولیت تشکیل جلسات هیأت‌ ها به عهده سازمان امور مالیاتی کشور می ‌باشد و حق‌ الزحمه ‌اعضاء هیأت‌ های حل اختلاف بر اساس آیین‌ نامه ‌ای که بنا به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد رسید از ‌محل اعتباری که به همین منظور در بودجه سازمان مذکور پیش‌ بینی می ‌شود قابل پرداخت خواهد بود.

ماده 108

متن زیر جایگزین ماده (245) می ‌گردد و تبصره ذیل آن حذف می‌ شود:
ماده 245 – نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور عضو هیأت از بین کارمندان سازمان مذکور که دارای حداقل ده سال سابقه خدمت بوده و لااقل شش‌ سال آن را در امور مالیاتی اشتغال داشته و در امر مالیاتی بصیر و مطلع باشند انتخاب خواهند شد.

ماده 109

ماده (246) و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 246 – وقت رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی در مورد هر پرونده، جهت حضور مؤدی یا نماینده مؤدی و نیز اعزام نماینده اداره امور مالیاتی‌ باید به آنها ابلاغ گردد. فاصله تاریخ ابلاغ و روز تشکیل جلسه هیأت نباید کمتر از ده روز باشد مگر به درخواست مؤدی و موافقت واحد مربوط.
تبصره – عدم حضور مؤدی یا نماینده مؤدی و نیز نماینده اداره امور مالیاتی مربوط مانع از رسیدگی هیأت و صدور رأی نخواهد بود.

ماده 110

ماده (247) و تبصره‌ های ذیل آن حذف می‌ شود.

ماده 111

در ماده (250) عبارت «‌ممیز و یا سرممیز مالیاتی» حذف و عبارت «‌اداره امور مالیاتی» جایگزین می‌ شود.

ماده 112

ماده (251) به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 251 – مؤدی یا اداره امور مالیاتی می ‌توانند ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ رأی قطعی هیأت حل اختلاف مالیاتی، به استناد عدم رعایت قوانین و‌ مقررات موضوعه یا نقص رسیدگی، با اعلام دلایل کافی به شورای عالی مالیاتی شکایت و نقض رأی و تجدید رسیدگی را درخواست کنند.

ماده 113

ماده (251) مکرر به شرح زیر اصلاح می ‌گردد:
1 – بعد از عبارت «‌موضوع این قانون» عبارت «‌و مالیات ‌های غیرمستقیم» اضافه می‌ شود.
2 – عبارت «‌اتفاق آرا» به عبارت «‌اکثریت آرا» تغییر می ‌یابد.
3 – تبصره ماده (251) مکرر حذف می ‌گردد.

ماده 114

ماده (252) و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می ‌شود:
ماده 252 – شورای عالی مالیاتی مرکب است از بیست و پنج نفر عضو که از بین اشخاص صاحب نظر، مطلع و مجرب در امور حقوقی، اقتصادی، ‌مالی، حسابداری و حسابرسی که دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی یا معادل در رشته‌ های مذکور می ‌باشند به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور‌ مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب می ‌شوند.
تبصره 1 – حداقل پانزده نفر از اعضاء شورای عالی مالیاتی باید از کارکنان وزارت امور اقتصادی و دارایی و یا سازمانها و واحدهای تابعه آن که دارای‌ حداقل شش سال سابقه کار در مشاغل مالیاتی باشند انتخاب شوند.
تبصره 2 – جلسات شورای عالی مالیاتی با حضور حداقل دوسوم اعضاء رسمی است و تصمیمات آن با رأی حداقل نصف به علاوه یک حاضرین معتبر ‌خواهد بود.

ماده 115

در ماده (253) عبارت «‌از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب نماید» به عبارت «‌به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی ‌کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب می ‌شود» اصلاح می ‌گردد.

ماده 116

بند (1) ماده (255) به شرح زیر اصلاح و در بندهای (2) و (3) بعد از عبارت «‌وزیر امور اقتصادی و دارایی» عبارت «‌یا رئیس کل‌ سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه شود و در بند (4) عبارت «‌ممیز کل» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.
1 – تهیه آئین نامه‌ ها و بخشنامه‌ های مربوط به اجرای این قانون در مواردی که از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی ‌کشور ارجاع می ‌گردد و یا در مواردی که شورای عالی مالیاتی تهیه آن را ضروری می‌ داند پس از تهیه به رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور پیشنهاد کند.

ماده 117

در ماده (256) عبارت «‌ممیز کل» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 118

در ماده (257) عبارت «‌اعم از بدوی یا تجدیدنظر» حذف می‌ گردد.

ماده 119

ماده (258) به شرح ذیل اصلاح می ‌گردد:
«‌هرگاه در شعب شورای عالی مالیاتی نسبت به موارد مشابه رویه‌ های مختلف اتخاذ شده باشد حسب ارجاع وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل ‌سازمان امور مالیاتی کشور یا رئیس شورای عالی مالیاتی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی با حضور رئیس شورا و رؤسای شعب و در غیاب رئیس‌ شعبه یک نفر از اعضای آن شورا به انتخاب رئیس شورا تشکیل خواهد شد و موضوع مورد اختلاف را بررسی کرده و نسبت به آن اتخاذ نظر و اقدام به‌ صدور رأی می ‌نماید در این صورت رأی هیأت عمومی که با دوسوم آرای تمام اعضا قطعی است برای شعب شورای عالی مالیاتی و هیأتهای حل ‌اختلاف مالیاتی در موارد مشابه لازم ‌الاتباع است.

ماده 120 

در ماده (259) عبارت «‌ممیز کل مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» اصلاح می ‌شود.

ماده 121

ماده (260) حذف می ‌گردد.

ماده 122

در ماده (261) عبارت «‌از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر ‌امور اقتصادی و دارایی» اصلاح می‌ شود.

ماده 123

در ماده (262) عبارت «‌مأموران تشخیص مالیاتی، کارشناسان مالیاتی و حسابرسان مالیاتی و همچنین نمایندگان وزارت امور اقتصادی ‌و دارایی» به عبارت «‌مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می ‌شود.

ماده 124

در ماده (263) عبارت «‌از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی» اصلاح می ‌شود.

ماده 125

در ماده (264) عبارت «‌مأموران تشخیص مالیات و نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی در هیأت حل اختلاف مالیاتی و ‌کارشناسان مالیاتی و حسابرسان مالیاتی» به عبارت «‌مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور در هیأت‌ های حل اختلاف مالیاتی» اصلاح ‌می ‌گردد. همچنین در بند (پ) ماده مذکور عبارت «‌مأموران تشخیص و نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌مأموران مالیاتی و ‌نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می ‌گردد.

ماده 126

در بند (پ) ماده (265) بعد از عبارت «‌وزیر امور اقتصادی و دارایی» عبارت «‌یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه می ‌شود.

ماده 127

در تبصره (2) ذیل ماده (266) عبارت «‌حداقل یکی از آنان سمت معاون وی را خواهد داشت» به عبارت «‌یکی از آنان رئیس کل ‌سازمان امور مالیاتی کشور خواهد بود» تغییر می ‌یابد.

ماده 128

در ماده (267) عبارت «‌یکی از معاونین وزارت امور اقتصادی و دارایی به انتخاب وزیر امور اقتصادی و دارایی» حذف و عبارت «‌رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» جایگزین می ‌شود.

ماده 129

در ماده (268) عبارت «‌یکی از مأموران تشخیص» به عبارت «‌نماینده اداره امور مالیاتی» اصلاح می‌ شود.

ماده 130

در ماده (270) عبارت «‌مأمورین تشخیص و نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «‌مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان ‌امور مالیاتی کشور» و عبارت «‌مأموران تشخیص» به عبارت «‌مأموران مالیاتی» اصلاح می ‌گردد.

ماده 131

در ماده (271) عبارت «‌حوزه مالیاتی» به عبارت «‌اداره امور مالیاتی» و عبارت «‌مأموران تشخیص» به عبارت «‌مأموران مالیاتی» اصلاح ‌می ‌شود.

ماده 132

متن زیر به عنوان ماده (272) به قانون اضافه می ‌شود:
ماده 272 – سازمان حسابرسی جمهوری اسلامی ایران و حسابداران رسمی و مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی که عهده ‌دار انجام‌ دادن وظایف حسابرسی و بازرسی قانونی یا حسابرسی اشخاص هستند در صورت درخواست اشخاص مذکور مکلفند گزارش حسابرسی مالیاتی طبق‌ نمونه ‌ای که از طرف سازمان امور مالیاتی تهیه می‌ شود، تنظیم کنند و جهت تسلیم به اداره امور مالیاتی مربوط در اختیار مؤدی قرار دهند.
گزارش ‌اخیرالذکر باید شامل موارد زیر باشد:
الف – اظهارنظر نسبت به کفایت اسناد و مدارک حسابداری برای امر حسابرسی طبق مفاد این قانون و مقررات مربوط با رعایت اصول و ضوابط و‌استانداردهای حسابداری.
ب – تعیین درآمد مشمول مالیات بر اساس مفاد این قانون و مقررات مربوط.
ج – اظهارنظر نسبت به مالیات‌ های تکلیفی که مؤدی به موجب قانون مکلف به کسر و پرداخت آن به سازمان امور مالیاتی بوده است.
د – سایر مواردی که در نمونه گزارش حسابرسی مالیاتی مورد نظر سازمان امور مالیاتی کشور تعیین خواهد شد.
تبصره 1 – اداره امور مالیاتی گزارش حسابرسی مالیاتی را بدون رسیدگی قبول و مطابق مقررات برگ تشخیص مالیات صادر می‌ کند، قبول گزارش‌ حسابرسی مالیاتی موکول به آن است که مؤدی گزارش حسابرسی مالی نسبت به صورت ‌های مالی که طبق استانداردهای حسابرسی توسط همان‌ حسابدار رسمی یا مؤسسه حسابرسی تنظیم شده باشد را ضمیمه گزارش حسابرسی مالیاتی همراه با اظهارنامه مالیاتی یا حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ ‌انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه، تسلیم اداره امور مالیاتی مربوط نموده باشد.
تبصره 2 – سازمان امور مالیاتی کشور می ‌تواند حسابرسی صورت‌ های مالی و تنظیم گزارش مالیاتی اشخاص حقیقی و حقوقی را به حسابداران رسمی‌ یا مؤسسات حسابرسی واگذار نماید. در این‌ صورت، پرداخت حق ‌الزحمه، طبق مقررات مربوط به‌عهده سازمان امور مالیاتی کشور می ‌باشد.

ماده 133

متن زیر به عنوان ماده (273) به قانون اضافه می‌ شود:
ماده 273 – تاریخ اجرای این قانون از اول سال 1381 خواهد بود و کلیه اشخاص حقوقی که شروع سال مالی آنها از اول فروردین ماه 1380 به بعد باشد‌ نیز از لحاظ ترتیب رسیدگی و نرخ مالیاتی مشمول این قانون خواهند شد. از تاریخ اجرای این قانون کلیه قوانین و مقررات مغایر به استثنای احکام ‌مالیاتی مقرر در قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دوران برنامه مزبور و نیز ماده (13) قانون چگونگی ‌اداره مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب 7 /6 /1372 و استفساریه مصوب 21 /1 /1374 قانون اخیرالذکر لغو می ‌گردد. این ‌حکم شامل قوانین و مقررات مغایری که شمول قوانین و مقررات عمومی به آنها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است نیز می ‌باشد.

قانون فوق مشتمل بر یکصد و سی و سه ماده در جلسه علنی روز شنبه مورخ بیست و هفتم بهمن ماه یکهزار و سیصد و هشتاد مجلس شورای اسلامی ‌تصویب و در تاریخ 27 /11 /1380 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی – ‌مهدی کروبی