قانون مجازات عبور دهندگان اشخاص غیر مجاز از مرزهای کشور و اصلاح بعضی از مواد قانون گذرنامه و قانون ورود و‌ اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب 1367

قانون مجازات عبور دهندگان اشخاص غیر مجاز از مرزهای کشور و اصلاح بعضی از مواد قانون گذرنامه و قانون ورود و‌ اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب ۱۳۶۷,۰۷,۱۴

ماده ۱ 

 هر کس دیگری را بطور غیرمجاز از مرز عبور دهد و یا موجبات عبور غیرمجاز دیگران را تسهیل یا فراهم نماید، مجرم و بیکی از‌ کیفرهای ذیل محکوم خواهد شد:
الف – در صورتیکه عمل عبور دهنده مخل امنیت باشد چنانچه در حد محاربه و افساد فی‌ الارض نباشد به حبس از ۲ تا ۱۰ سال محکوم خواهد‌ شد.
ب – چنانچه شخص عبور داده شده از افراد ممنوع‌ الخروج یا ممنوع‌ الورود یا قاچاقچی باشد مرتکب به ۲ تا ۸ سال حبس و جریمه نقدی از ۲۵۰۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰۰۰ ریال محکوم خواهد شد.
ج – چنانچه فرد عبور داده شده محکوم به کیفر یا متهم به جرمی باشد که رسیدگی آن در صلاحیت دادگاه کیفری ۱ باشد، مرتکب به مجازات ۲ تا ۴ سال حبس محکوم خواهد شد.
د – در صورتیکه فرد عبور داده شده غیربالغ باشد، مرتکب به حبس از ۳ تا ۵ سال محکوم خواهد شد.
هـ – در صورتیکه عمل مرتکب غیر از موارد فوق باشد، مرتکب به حبس از ۱ تا ۳ سال محکوم خواهد شد. ‌

تبصره ۱ در صورتیکه عبور دهنده از کارکنان دولت و مؤسسات وابسته به دولت باشد و با سوء استفاده از سمت خود مرتکب این عمل شده ‌باشد، علاوه بر مجازاتهای فوق به انفصال دائم از خدمات دولتی محکوم میگردد.

تبصره ۲ علاوه بر مجازاتهای مقرر کلیه اموالیکه از این طریق بدست آمده است طبق بند ۳ ماده ۵ قانون مجازات‌ های اسلامی و قانون نحوه ‌اجرای اصل ۴۹ قانون اساسی مصوب مجلس شورای اسلامی عمل خواهد شد. ‌

ماده ۲ 

قانون تشدید مجازات عبور دهندگان اشخاص غیرمجاز از مرز مصوب ۱۳۴۴ و اصلاحات بعدی و قوانین مغایر با ماده و تبصره‌ های فوق ‌ملغی است.

ماده ۳ 

 ماده ۳۴ قانون گذرنامه مصوب اسفند ۱۳۵۱ به کیفیت زیر اصلاح میشود:
ماده ۳۴ – هر ایرانی که بدون گذرنامه یا اسناد در حکم گذرنامه از کشور خارج شود، به حبس از ۱ تا ۲ سال یا پرداخت جزای نقدی از یکصد هزار تا ‌پانصد هزار ریال محکوم خواهد شد.

ماده ۴ 

 ماده ۳۵ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ بترتیب زیر اصلاح میگردد:
ماده ۳۵ – هر ایرانی که از نقاط غیرمجاز وارد کشور شده یا از کشور خارج شود به ۲ ماه تا یک سال حبس و یا جریمه نقدی از یکصد هزار ریال تا‌ پانصد هزار ریال محکوم میگردد.

ماده ۵ 

 عبارت زیر بعنوان ماده ۳۵ مکرر و تبصره آن به قانون گذرنامه الحاق میشود:
ماده ۳۵ مکرر – هر ایرانی که بدون داشتن گذرنامه یا اسناد در حکم گذرنامه بخواهد از مرز غیرمجاز خارج شود و به هنگام عبور دستگیر گردد، به یک ماه تا یک سال حبس یا پنجاه هزار ریال تا سیصد هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد و چنانچه مرتکب دارای گذرنامه و یا اسناد در حکم‌ گذرنامه باشد، به حبس از یک ماه تا شش ماه یا جزای نقدی از پنجاه هزار ریال تا دویست هزار ریال محکوم خواهد شد. ‌
تبصره – کسانیکه به تبع اغنام و احشام با سوء نیت مرتکب عبور غیرمجاز از مرز شده باشند، به مجازات فوق محکوم میگردند و صاحب اغنام و ‌احشام که عبور از مرز با علم و اطلاع یا دستور او بوده، برای مدت پنج سال از سکونت در نوار مرزی محروم میشود.

ماده ۶ 

 ماده ۱۵ قانون راجع به ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب اردیبهشت ۱۳۱۰ و اصلاحات بعدی به کیفیت زیر اصلاح میشود:
ماده ۱۵ – اشخاص ذیل به حبس تعزیری از ۱ تا ۳ سال و یا به جزای نقدی از پانصد هزار ریال تا سه میلیون ریال محکوم میشوند مگر اینکه جرم آنها ‌مشمول قوانینی گردد که مجازات سخت‌ تری معین کرده باشد:
۱ –
هر کس گذرنامه یا جواز اقامت یا جواز عبور جعل کند و یا با علم به مجعول بودن از آنها استفاده کند و یا این قبیل اوراق مجعوله را برای دیگری ‌تحصیل نماید.
۲ –
هر کس عامداً در نزد مأمورین ذی‌دخل برای تحصیل تذکره و یا جواز اقامت و یا جواز عبور شهادت کذب داده و یا اظهارات خلاف واقع نماید و یا ‌موضوعاتی را که در تشخیص تابعیت مؤثر است، کتمان نماید و یا گذرنامه و یا جواز اقامت و یا جواز عبور و یا ورقه هویتی که به وسائل مزبور تحصیل شده است عامداً از آنها استفاده کند.
۳ –
هر کس عامداً بدون داشتن اسناد و جواز لازم از مرز ایران عبور کند و همچنین هر کس که از راههای غیرمجاز و یا مرزهای ممنوعه عبور نماید.
۴ –
هر کس برای اثبات هویت و یا تابعیت خود از اسناد و یا اوراق و یا ورقه هویت متعلق به دیگری استفاده کند و هر کس برای اثبات تابعیت و یا‌ هویت یک نفر خارجی اسناد و اوراق و یا ورقه هویت متعلق به خود یا غیر را به دیگری بدهد.
۵ –
هر کس که برای فرار از اجرای تصمیم اخراج که درباره او اتخاذ شده است، مخفی شود و یا پس از اخراج شدن از ایران مجداً بدون اجازه به خاک ‌ایران مراجعت کند.
۶ –
هر کس در یکی از اعمال مذکوره فوق شرکت یا معاونت کرده باشد.
۷ –
هر کس برای استفاده از حقوقی که بموجب این قانون و یا آئیننامه‌ های مربوطه به آن می‌ توان تحصیل نمود، در خارج از کشور مرتکب یکی از‌ اعمال مذکوره در بندهای ۱، ۲، ۴ این ماده بشود پس از آمدن به ایران در صورتیکه در خارج از کشور به موجب حکم قطعی محکوم و مجازات نشده ‌باشد، تعقیب و مجازات خواهد شد.
تبصره ۱ – شروع به ارتکاب جرمهای مذکوره در این ماده در حکم ارتکاب خواهد بود. ‌
تبصره ۲ – خارجیانی که به تبع اغنام و احشامشان وارد خاک ایران شوند، علاوه بر ضبط احشام بنفع دولت ایران به پنج ماه تا یک سال حبس یا ۳۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد و در صورتیکه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت همسایه عهدنامه‌ ای منعقد شده ‌باشد، بر اساس آن عمل خواهد شد.

ماده ۷ 

 در تعیین مجازات مذکور در این قانون توسط قاضی باید شرایط و امکانات خاطی و دفعات و مراتب جرم و تأدیب رعایت گردد. ‌

قانون فوق مشتمل بر هفت ماده و پنج تبصره در جلسه علنی روز پنجشنبه چهاردهم مهرماه یکهزار و سیصد و شصت و هفت مجلس شورای ‌اسلامی تصویب و در تاریخ ۲۶ /۷ /۱۳۶۷ به تأیید شورای نگهبان رسیده است. ‌

رئیس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی