قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه مصوب 1379

قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه مصوب 1379,08,02

ماده واحده موافقتنامه حمل و نقل هوائی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه مشتمل بر یک مقدمه و (18) ماده و یک پیوست به شرح ضمیمه تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

بسم الله الرحمن الرحیم
‌موافقتنامه حمل و نقل هوائی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه

مقدمه
‌دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه که عضو کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی مورخ 16 آذر ماه 1323 هجری‌ شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی می‌باشند و از این پس طرفهای متعاهد نامیده می‌شوند، به منظور تأسیس و بهره برداری از سرویسهای هوائی‌ منظم فی‌مابین و ماورای سرزمینهای خود به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1 تعاریف:
‌از نظر این موافقتنامه:
‌الف – اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی که در تاریخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی ‌در شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده (94) آن تصویب شده و برای طرفهای متعاهد ‌لازم‌الاجراء گردیده و نیز ضمائم کنوانسیون و اصلاحات آنها به موجب ماده (90) آن به تصویب رسیده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء شده است،‌ خواهد بود.
ب – اصطلاح «‌مقامهای هواپیمائی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «‌سازمان هواپیمائی کشوری» و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف ‌فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد، و در مورد دولت جمهوری عربی سوریه هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف آن دولت باشد، اطلاق‌می‌گردد.
پ – اصطلاح «شرکت هواپیمائی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمائی اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (3) موافقتنامه حاضر تعیین شوند ‌و اجازه فعالیت بیابند.
ت – اصطلاح «‌ظرفیت» در مورد یک هواپیما به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «‌ظرفیت» در مورد «سرویس‌توافق شده» به حاصل ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق ‌می‌شود.
ث – اصطلاح «‌سرزمین» در مورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق خشکی و آبی که تحت حاکمیت آن قرار دارد، اطلاق و شامل فضای محاذی آنها ‌نیز می‌شود.
ج – اصطلاحات «‌سرویس هوائی»، «‌سرویس هوائی بین‌المللی» ، «‌شرکت هواپیمائی» و «‌توقف به منظورهای غیر حمل و نقل» دارای همان معانی ‌است که در ماده (96) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
چ – اصطلاح «‌نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و غیر همراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای‌ مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگیها و سایر خدمات جنبی به استثنای دستمزدها و شرایط حمل پست، می‌باشد.
ح – «‌مسیرهای مشخص شده» به مسیرهای مشخص شده در ضمیمه موافقتنامه حاضر که در سرویسهای هوائی بین‌المللی منظم توسط شرکت(‌شرکتهای) هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت، اطلاق می‌شود.
خ – «‌سرویسهای توافق شده» به سرویسهائی که در مسیرهای مشخص شده در ضمیمه موافقتنامه حاضر برقرار شده یا برقرار خواهد شد، اطلاق ‌می‌شود.
‌د – «‌موافقتنامه» به موافقتنامه حاضر یا اصلاحات آن طبق مفاد ماده (13) موافقتنامه حاضر اطلاق می‌شود، و
‌ذ – «ضمیمه» به ضمیمه موافقتنامه حاضر یا اصلاحات آن طبق مفاد ماده (13) موافقتنامه حاضر اطلاق می‌شود. ضمیمه جزء لاینفکی از این موافقتنامه ‌را تشکیل می‌دهد و کلیه ارجاعات به موافقتنامه شامل ارجاعات به ضمیمه نیز خواهد بود بجز در مواردی که به طور صریح به گونه دیگری پیش‌بینی شده باشد.
‌هر کدام از عناوین مواد موافقتنامه حاضر، برای ارجاع و تسهیل کار بوده و به هیچ وجه هدف یا مقصود موافقتنامه حاضر را، تعریف، تحدید یا تشریح‌ نمی‌کند.

ماده 2 اعطای حقوق:
1 –
هر طرف متعاهد جهت انجام سرویسهای هوائی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید:
‌الف – پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛
ب – توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل ؛ و
پ – توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در‌جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.
2 –
استفاده از حقوق حمل و نقل در نقاط واسط و ماورای مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه مشروط به مذاکره و موافقت شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد و تصویب مقامهای هواپیمائی آنها خواهد بود.
3 –
هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمائی یک طرف متعاهد، این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر ، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.
4 –
در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته انجام سرویسهای موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار مربوط خواهد بود.

ماده 3 تعیین و اجازه:
1 –
هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین، و هر شرکت هواپیمائی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهد.
2 –
پس از دریافت اعلامیه مذکور در بند (1) مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای (3) و (4) این ماده اجازه مقتضی را بدون تأخیر به شرکت هواپیمائی تعیین شده مزبور اعطاء کند.
3 –
مقامهای هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامها در مورد سرویسهای هوائی بین‌المللی اعمال می‌گردد، دارا می‌باشد.
4 –
هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی تعیین شده متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع آن است از اعطای اجازه بهره برداری موضوع بند (2) این ماده امتناع ورزد و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده(2) این موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمائی تعیین شده لازم بداند، وضع نماید.
5 –
شرکت هواپیمائی تعیین شده می‌تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج در بند (2) فوق، بهره برداری از سرویسهای مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آنکه نرخی مطابق ضوابط ماده (10) این موافقتنامه در مورد سرویسهای مزبور وضع شده و مجری باشد.

ماده 4 تعلیق و لغو:
1 –
هر طرف متعاهد می‌تواند در موارد مشروح زیر مجوز بهره برداری را لغو یا استفاده از حقوق مندرج در ماده (2) این موافقتنامه را در مورد شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر معلق، یا هر شرطی را که برای استفاده از این حقوق لازم می‌داند وضع کند :
‌الف – چنانچه قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی مذکور متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع وی می‌باشد؛
ب – چنانچه شرکت هواپیمائی مذکور قوانین و یا مقررات طرف متعاهدی که این حقوق را اعطاء نموده است رعایت نکند؛
پ – چنانچه شرکت هواپیمائی مذکور در انجام عملیات بهره برداری از مفاد این موافقتنامه تخطی کند.
2 –
لغو یا تعلیق یا وضع شرایط مذکور در بند (1) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و یا مقررات و یا مفاد این موافقتنامه فوریت داشته باشد، فقط پس از مشورت با طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت.
‌این مشورت بین مقامهای هواپیمائی پس از دریافت درخواست انجام آن در اسرع وقت شروع خواهد شد.

ماده 5 شمول قوانین و مقررات:
1 –
قوانین و مقررات هر طرف متعاهد در مورد ورود یا خروج هواپیماهائی که به امر هوانوردی بین‌المللی اشتغال دارند و نیز قوانین و مقررات مربوط‌ به بهره‌برداری و هوانوردی این قبیل هواپیماها مادام که بر فراز یا داخل سرزمین آن طرف متعاهد می‌باشند، در مورد هواپیماهای شرکت هواپیمائی‌ تعیین شده طرف متعاهد دیگر اعمال خواهد شد.
2 –
قوانین و مقررات هر طرف متعاهد که ناظر به ورود، اقامت موقت و خروج مسافران، خدمه، بار یا پست از سرزمین آن می‌باشد از قبیل تشریفات ‌ورود و خروج، مهاجرت و همچنین مقررات گمرکی و بهداشتی در مورد مسافران، خدمه، بار یا محمولات پستی هواپیمای شرکت هواپیمائی تعیین‌ شده طرف متعاهد دیگر مادام که در سرزمین مذکور باشند اعمال خواهد شد.
3 –
هر طرف متعاهد بنا به تقاضای طرف متعاهد دیگر نسخه‌ای از قوانین و مقررات مذکور در این ماده را در اختیار آن قرار خواهد داد.
4 –
شرکت هواپیمائی تعیین شده هر طرف متعاهد حق دارد دفتر خود را در سرزمین طرف متعاهد دیگر دایر نماید و یا اینکه برای خود یک عامل‌ فروش یا عامل فروش کل یا عامل کل تعیین کند. نصب عامل کل یا عامل فروش کل براساس قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت.
5 –
انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت هواپیمائی تعیین شده هر طرف متعاهد طبق مقررات تسعیر ارزهای خارجی طرف متعاهد دیگر و پس از ‌کسر هزینه‌ها صورت خواهد گرفت.
‌طرفهای متعاهد بیشترین تلاش خود را برای تسهیل انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت هواپیمائی تعیین شده از سرویسهای موضوع این موافقتنامه ‌به عمل خواهند آورد.

ماده 6 معافیت از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و سایر عوارض:
1 –
هواپیماهای شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهدی که سرویسهای بین‌المللی را انجام می‌دهد و مواد سوختی، روغن موتور، سایر مواد ‌مصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواربار موجود در هواپیماهای شرکت هواپیمائی یک طرف متعاهد که مجاز به استفاده از مسیرها ‌و سرویسهای موضوع موافقتنامه می‌باشند به هنگام ورود یا خروج از سرزمین طرف متعاهد دیگر بر اساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و‌سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهند بود حتی اگر مواد مذکور زمانی مورد استفاده قرار ‌گیرد یا به مصرف برسد که هواپیماهای مزبور بر فراز آن سرزمین در پرواز باشند.
2 –
سوخت ، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواربار که توسط یک طرف متعاهد یا اتباع آن که به‌سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد شود و صرفاً به منظور استفاده در هواپیماهای شرکت هواپیمائی تعیین شده آن طرف متعاهد باشد براساس عمل ‌متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های ملی و محلی معاف خواهد بود.
3 –
سوخت، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی، لوازم یدکی، تجهیزات مورد نیاز جاری و خواربار که در سرزمین یک طرف متعاهد بار هواپیماهای ‌شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر می‌شود و در سرویسهای بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق‌گمرکی و سود بازرگانی، مالیاتها و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های ملی و محلی معاف خواهد بود.
4 –
تجهیزات هوانوردی مورد نیاز جاری، و همچنین مواد و کالاهای نگاهداری شده در هواپیماهای شرکت هواپیمائی تعیین شده هر طرف متعاهد تنها ‌با موافقت مقامهای گمرکی طرف متعاهد دیگر در آن سرزمین قابل تخلیه است.
‌در این صورت می‌توان آنها را تا زمانی که طبق مقررات گمرکی مجدداً صادر می‌شوند و یا ترتیب دیگری در مورد آن داده شود تحت نظارت مقامهای ‌نامبرده قرار داد.
5 –
مسافران، اثاثیه مسافران و باری که از سرزمین یک طرف متعاهد در ترانزیت مستقیم قرار دارند و از حریمی که در فرودگاه بدین منظور اختصاص‌ یافته خارج نمی‌شوند، فقط مشمول کنترل ساده‌ای خواهند بود. اثاثیه مسافر و بار تا زمانی که در ترانزیت مستقیم است از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هرگونه مالیات معاف خواهد بود.
6 –
اسناد رسمی حاوی نشانه رسمی شرکت هواپیمائی مانند برچسب چمدان، بلیت هواپیما، بارنامه، کارت اجازه ورود به هواپیما و جدول زمان بندی که به داخل سرزمین هر طرف متعاهد برای استفاده اختصاصی شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود، از کلیه حقوق گمرکی و‌سود بازرگانی و یا مالیاتها براساس عمل متقابل معاف خواهد بود.

ماده 7 تسهیلات و هزینه‌های فرودگاهی:
1 –
هر یک از طرفهای متعاهد در سرزمین خود فرودگاه یا فرودگاههائی را جهت استفاده شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر در مسیر‌مشخص شده تعیین خواهد کرد، و تسهیلات ارتباطی، هوانوردی، هواشناسی و سایر خدماتی را که برای بهره برداری سرویسهای مورد توافق لازم‌ است در اختیار شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد.
2 –
هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند در قبال استفاده هواپیماهای شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر از فرودگاهها و سایر تأسیسات آن‌ هزینه‌های عادلانه و معقولی دریافت دارد، مشروط بر آنکه میزان این هزینه‌ها از آنچه شرکتهای حمل و نقل هوائی آن که در سرویسهای مشابه ‌بین‌المللی تردد می‌کنند، برای استفاده از چنین فرودگاه و تأسیساتی می‌پردازند، تجاوز نکند.

ماده 8 مقررات ظرفیت و تصویب برنامه‌های پرواز:
1 –
شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد از رفتار عادلانه و برابر برخوردار خواهند بود تا بتوانند برای انجام سرویسهای مورد توافق در‌مسیرهای مشخص شده از فرصتهای متساوی بهره‌مند باشند.
2 –
در انجام سرویسهای مورد توافق، شرکتهای هواپیمائی تعیین شده هر طرف متعاهد، منافع شرکت هواپیمائی طرف دیگر را مورد نظر قرار خواهد ‌داد تا من غیر حق در سرویسهای طرف دیگر در تمام یا قسمتی از همان مسیرها اثر نامطلوب ایجاد نشود.
3 –
هدف اصلی از برقراری سرویسهای مورد توافق توسط شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد، تأمین ظرفیت کافی با ضریب بار مناسب ‌جهت رفع نیازمندیهای جاری و پیش‌بینی شده معقول برای حمل مسافر و بار و پست بین سرزمین طرف متعاهد تعیین کننده شرکت هواپیمائی و‌سرزمین طرف متعاهد دیگر می‌باشد.
4 –
ظرفیتی که عرضه می‌شود شامل تعداد سرویسها و نوع هواپیماهای مورد استفاده شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد در سرویسهای‌ مورد توافق می‌تواند از سوی شرکتهای هواپیمائی تعیین شده پیشنهاد شود. پیشنهاد فوق پس از مذاکره و تبادل نظر بین شرکتهای هواپیمائی تعیین شده‌ با رعایت اصول مندرج در بندهای (1) ، (2) و (3) این ماده ارائه خواهد شد. ظرفیت مذکور با تصویب مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد تعیین و‌اجراء خواهد شد.
5 –
در صورت عدم توافق بین شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد، مسائل مندرج در بند (4) از طریق توافق بین مقامهای هواپیمائی دو‌طرف متعاهد حل و فصل خواهد گردید. تا زمانی که این توافق حاصل نگردیده، ظرفیت عرضه شده توسط شرکتهای هواپیمائی تعیین شده بدون تغییر‌باقی خواهد ماند.
6 –
شرکتهای هواپیمائی تعیین شده هر طرف متعاهد، حداکثر (60) روز قبل از شروع سرویسها در مسیرهای مشخص شده، برنامه‌های پرواز را برای‌ تصویب به مقامهای هواپیمائی طرف متعاهد دیگر تسلیم خواهد نمود. در مورد تغییرات بعدی نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد. در موارد خاص ‌می‌توان این محدوده زمانی را با تصویب مقامهای نامبرده تغییر داد.

ماده 9 شناسائی گواهینامه‌ها و پروانه‌ها:
‌گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هائی که توسط یک طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی ‌باشد، برای بهره برداری از مسیرها و سرویسهای موضوع این موافقتنامه، توسط طرف متعاهد دیگر معتبر شناخته خواهد شد، مشروط بر اینکه شرایط ‌صدور یا اعتبار گواهینامه‌ها و پروانه‌های مزبور مساوی یا بیش از حداقل استانداردهائی باشد که به موجب کنوانسیون وضع شده یا خواهد شد. در هر‌حال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در مورد پرواز از فراز سرزمین خود از شناسائی گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هائی که ‌برای اتباع آن توسط طرف متعاهد دیگر یا هر دولت دیگری صادر شده یا معتبر شناخته شده خودداری نماید.

ماده 10 نرخهای حمل و نقل هوائی:
1 –
نرخهای مورد اجراء توسط شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد در سرویسهای مورد توافق در سطح معقولی خواهد بود که با توجه به‌ کلیه عوامل مربوط از جمله هزینه بهره برداری و سود معقول و خصوصیات سرویس و نرخهای شرکتهای هواپیمائی دیگر که در تمام یا قسمتی از همان ‌مسیرها سرویسهای منظم انجام می‌دهند وضع می‌گردد.
2 –
نرخهای موضوع بند (1) این ماده براساس قواعد زیر تعیین می‌گردد:
‌الف – در صورتی که شرکتهای هواپیمائی تعیین شده دو طرف متعاهد عضو یک اتحادیه بین‌المللی شرکتهای هواپیمائی با مکانیسم تعیین نرخ باشند و‌یک قطعنامه نرخ، راجع به سرویسهای مورد توافق از قبل وجود داشته باشد، نرخها براساس این قطعنامه بین شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای‌ متعاهد توافق خواهد شد.
ب – در صورتی که هیچ کدام از شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد یا یکی از آنها عضو اتحادیه شرکتهای هواپیمائی نباشند و یا قطعنامه‌ نرخ مندرج در جزء (‌الف) فوق وجود نداشته باشد شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد در مورد نرخهائی که برای سرویسهای مورد توافق ‌اعمال می‌گردد بین خود توافق خواهند نمود.
پ – نرخهائی که به ترتیب مندرج در جزء (‌الف) و (ب) مورد توافق قرار می‌گیرد لااقل سی (30) روز قبل از تاریخ پیشنهادی اجرا برای تصویب به ‌مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد تسلیم خواهد گردید. این محدوده زمانی به موافقت مقامهای مذکور قابل تغییر است.
ت – در صورتی که شرکتهای هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد نتوانند درباره نرخهای قابل اجرا به توافق برسند یا در صورتی یک طرف متعاهد‌ شرکت هواپیمائی خود را به منظور انجام سرویسهای مورد توافق تعیین ننموده باشد و یا چنانچه در فاصله پانزده (15) روز اول از دوره سی (30) روزه‌ موضوع جزء (پ) این ماده، مقامهای هواپیمائی یک طرف متعاهد عدم رضایت خود را از هر یک از نرخهای توافق شده بین شرکتهای هواپیمائی‌ طرفهای متعاهد طبق بندهای (‌الف) و (ب) این ماده به مقامهای هواپیمائی طرف متعاهد دیگر اعلام دارد، مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد اهتمام‌ خواهند نمود در مورد نرخهای مناسب به توافق برسند. به طور کلی هیچ نرخی قبل از تصویب مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد به مورد اجراء گذارده‌ نخواهد شد. باوجود این در صورتی که ظرف مدت پانزده (15) روز یاد شده، هیچ کدام از مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد عدم رضایت خود را ‌نسبت به نرخهای توافق شده بین شرکتهای هواپیمائی تعیین شده اعلام ندارند، نرخهای مزبور تصویب شده تلقی خواهد شد.
3 –
نرخهای تعیین شده به موجب این ماده تا زمانی که نرخهای جدید تعیین نشده باشد، به قوت خود باقی خواهد ماند.

ماده 11 امنیت هوانوردی:
1 –
طرفهای متعاهد حقوق و تعهداتی را که به موجب حقوق بین‌الملل در قبال یکدیگر در خصوص حفظ امنیت هواپیمائی کشوری در برابر اعمال‌ مداخله گرایانه غیرقانونی دارند، مورد تأکید قرار می‌دهند.
‌طرفهای متعاهد بدون تحدید کلیت حقوق و تعهداتی که به موجب حقوق بین‌الملل به عهده دارند، به ویژه طبق مفاد کنوانسیون راجع به جرائم و برخی‌اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما امضاء شده در توکیو به تاریخ 23/6/1342 هجری شمسی مطابق با 14 سپتامبر 1963 میلادی، کنوانسیون راجع به‌جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیما امضاء شده در لاهه به تاریخ 25/9/1349 هجری شمسی مطابق با 16 دسامبر 1970 میلادی و کنوانسیون راجع‌به جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمائی کشوری امضاء شده در مونترال به تاریخ 1/7/1350 هجری شمسی مطابق با 23 سپتامبر 1971‌میلادی عمل خواهند کرد.
2 –
طرفهای متعاهد حسب تقاضا، کلیه مساعدتهای لازم را به یکدیگر جهت جلوگیری از اعمال تصرف غیرقانونی هواپیماهای کشوری و سایر اعمال‌ غیرقانونی علیه امنیت این هواپیماها، مسافران و خدمه آنها، فرودگاهها و تأسیسات هوانوردی و هر نوع تهدید دیگر علیه امنیت هواپیمائی کشوری ارائه‌ خواهند کرد.
3 –
طرفهای متعاهد باید در روابط دوجانبه خود طبق مقررات امنیت هوانوردی مصوب سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری که به عنوان ضمائم‌ کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی شناخته شده‌اند تا حدودی که مقررات امنیتی مزبور در مورد طرفهای متعاهد قابل اجراست عمل نمایند. آنها‌ باید از متصدیان هواپیماهائی که محل ثبت هواپیماهای آنها یا محل اصلی کار و یا اقامت دائمی متصدیان آنها در سرزمین وی واقع شده و نیز از‌متصدیان فرودگاههای واقع در سرزمین خود بخواهد که مطابق مقررات هوانوردی مزبور عمل کنند.
4 –
هر طرف متعاهد می‌تواند از متصدیان هواپیماها بخواهد که مقررات امنیت هوانوردی مورد اشاره در بند (3) فوق را که طرف متعاهد دیگر برای‌ ورود به سرزمین خود، خروج از آن یا در مدت توقف در آنجا مقرر کرده است، رعایت کنند. هر طرف متعاهد باید اطمینان حاصل کند که در سرزمین آن ‌اقدامات کافی برای حفاظت از هواپیماها و بازرسی مسافران، خدمه، لوازم همراه مسافر، اثاثیه مسافر، بار و خواربار هواپیما پیش از سوار شدن مسافران ‌یا بارگیری و به هنگام آن به نحو مؤثر انجام می‌شود. همچنین هر طرف متعاهد باید هر درخواستی را که طرف متعاهد دیگر برای انجام اقدامات امنیتی ‌ویژه معقول جهت مقابله با تهدیدی خاص به عمل آورد، با نظر مساعد مورد توجه قرار دهد.
5 –
هرگاه حادثه تصرف غیرقانونی هواپیمائی کشوری و یا اعمال غیرقانونی دیگری علیه امنیت این هواپیماها، مسافران و خدمه آنها، فرودگاهها یا‌ تأسیسات هوانوردی صورت پذیرد، و یا تهدیدی در این مورد انجام گیرد، طرفهای متعاهد باید از طریق تسهیل ارتباطات و اتخاذ تدابیر مناسب دیگر به ‌منظور ختم سریع و بی‌خطر حادثه و یا خنثی کردن تهدید مزبور به یکدیگر یاری رسانند.
6 –
هر طرف متعاهد باید تا آنجا که ممکن است اقدامات عملی را برای اطمینان از اینکه هواپیمائی که در سرزمین دولت مربوط فرود آمده و مورد‌تصرف غیرقانونی یا سایر اعمال مداخله‌گرایانه غیرقانونی قرار گرفته در روی زمین توقیف می‌شود اتخاذ نماید، مگر اینکه خروج آن به خاطر وظیفه‌ خطیر حفظ جان انسانها ضروری باشد در صورت امکان اتخاذ چنین اقداماتی باید بر مبنای مشورت دوجانبه صورت گیرد.
7 –
چنانچه یک طرف متعاهد مشکلاتی در مورد مقررات امنیت هوانوردی این ماده داشته باشد مقامهای هواپیمائی هر طرف متعاهد می‌توانند به ‌فوریت درخواست مشاوره با مقامهای هواپیمائی طرف متعاهد دیگر را نمایند.

ماده 12 تسلیم آمار:
‌مقامهای هواپیمائی هر طرف متعاهد اطلاعات و آمار مربوط به حمل و نقل انجام شده در سرویسهای مورد توافق توسط شرکت هواپیمائی تعیین شده ‌خود به سرزمین طرف متعاهد دیگر یا از آن سرزمین را که معمولاً توسط شرکت هواپیمائی تعیین شده برای مقامهای هواپیمائی ملی خود تهیه و به آنها‌ ارائه می‌گردد، بنا بر تقاضا در اختیار مقامهای هواپیمائی طرف متعاهد دیگر قرار خواهند داد. ارائه هرگونه اطلاعات اضافی آماری حمل و نقل مورد‌ درخواست مقامهای هواپیمائی یک طرف متعاهد از مقامهای هواپیمائی طرف متعاهد دیگر منوط به مذاکره و توافق طرفهای متعاهد خواهد بود.

ماده 13 مشاوره، تغییر و اصلاح:
1 –
طرفهای متعاهد جهت حسن اجرای این موافقتنامه از طریق مقامهای هواپیمائی خود با یکدیگر همکاری لازم معمول خواهند داشت و به این ‌منظور مقامهای هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند در هر زمان از مقامهای هواپیمائی طرف متعاهد دیگر تقاضای مشاوره کنند.
2 –
مشاوره مورد تقاضای مقامهای هواپیمائی هر طرف متعاهد ظرف شصت (60) روز از تاریخ دریافت تقاضا آغاز خواهد شد.
3 –
هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند در هر زمان که لازم بداند خواستار تغییر یا اصلاح مفاد این موافقتنامه شود و در این صورت طرفهای متعاهد باید ‌ظرف شصت (60) روز از تاریخ دریافت تقاضای مذاکره توسط طرف متعاهد دیگر در این خصوص به مذاکره بپردازند.
4 –
هرگونه تغییر یا اصلاح این موافقتنامه با رعایت مفاد ماده (18) این موافقتنامه، به مورد اجراء نهاده خواهد شد.
5 –
علی رغم مفاد بند (4) اصلاحات جدول مسیر پیوست این موافقتنامه می‌تواند، به طور مستقیم بین مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد مورد توافق ‌قرار گیرد. این اصلاحات با مبادله یادداشت از طریق سیاسی لازم‌الاجراء خواهد گردید.

ماده 14 حل اختلافات:
1 –
هرگاه در مورد تفسیر یا اجرای این موافقتنامه و پیوست (‌پیوستهای) آن بین طرفهای متعاهد اختلافی بروز نماید، طرفهای متعاهد در مرحله نخست ‌اهتمام خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل نمایند.

2 – هرگاه طرفهای متعاهد نتوانند اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل کنند، می‌توانند با توافق موضوع را جهت کسب نظر مشورتی به هر شخص یا‌هیأتی ارجاع کنند.
3 –
چنانچه طرفهای متعاهد به موجب بندهای (1) و (2) فوق در مورد حل اختلاف به نتیجه نرسند هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند با رعایت ‌قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای هر طرف متعاهد دیگر موضوع را به یک هیأت داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب ‌طرفهای متعاهد و یک سر داور ارجاع نماید.
‌در صورت ارجاع امر به داوری، هریک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت (60) روز از تاریخ دریافت اطلاعیه ارجاع اختلاف به داوری، نسبت به‌معرفی یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت (60) روز از تاریخ آخرین انتخاب، سر داور را تعیین خواهند کرد.‌چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند، و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور، در مورد انتخاب سر داور به توافق‌نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سر داور‌را تعیین نماید.
‌سر داور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.
4 –
در مواردی که سر داور باید توسط رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری تعیین شود چنانچه رئیس شورای سازمان بین‌المللی ‌هواپیمائی کشوری از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد، و چنانچه معاون رئیس ‌نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد شورا که تابعیت هیچ یک از طرفهای متعاهد را‌نداشته باشد، انجام خواهد شد.
5 –
هیأت داوری با توجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.
6 –
تصمیمات هیأت داوری برای طرفهای متعاهد لازم‌الاتباع است.
7 –
مخارج داوری، شامل هزینه‌ها و دستمزدهای داوران به نسبت مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت خواهد گردید.
‌هرگونه مخارجی که توسط شورای سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری در رابطه با نصب سر داور و یا داور طرف ممتنع به شرح مندرج در بند (3)‌ این ماده به وجود آید به عنوان بخشی از هزینه‌های داوری محسوب خواهد گردید.

ماده 15 فسخ :
‌هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه طی اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید. این اطلاعیه‌ همزمان به آگاهی سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری نیز خواهد رسید و در این صورت موافقتنامه دوازده(12) ماه پس از اعلام دریافت اطلاعیه فسخ ‌توسط طرف متعاهد دیگر فسخ شده تلقی خواهد شد، مگر آنکه اطلاعیه فسخ قبل از انقضای این مدت با تراضی طرفهای متعاهد مسترد شود.
‌هرگاه طرف متعاهد دیگر دریافت اطلاعیه فسخ را اعلام نکند، اطلاعیه مزبور چهارده (14) روز پس از وصول آن به سازمان بین‌المللی هواپیمائی ‌کشوری دریافت شده تلقی خواهد شد.

ماده 16 مطابقت با کنوانسیونها یا موافقتنامه‌های چند جانبه :
‌چنانچه کنوانسیون یا موافقتنامه چندجانبه حمل و نقل هوائی در مورد هر دو طرف متعاهد لازم‌الاجراء گردد، این موافقتنامه و پیوست (‌پیوستهای) آن‌ باید از طریق مذاکره به شرح مندرج در ماده (13) به نحوی اصلاح شود که مفاد آن با مقررات کنوانسیون یا موافقتنامه مزبور انطباق یابد.

ماده 17 ثبت :
‌این موافقتنامه و پیوست (‌پیوستهای) آن و هرگونه اصلاحیه آن نزد سازمان بین‌المللی هواپیمائی کشوری به ثبت خواهد رسید.

ماده 18 لازم‌الاجراء شدن :
‌این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر طرف متعاهد به طرف متعاهد دیگر مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود برای ‌لازم‌الاجراء شدن این موافقتنامه به عمل آورده، به مورد اجراء گذارده خواهد شد.
‌با تأیید مفاد این موافقتنامه، نمایندگان تام‌الاختیار امضاء کننده زیر که از طرف دولتهای متبوع خود مجاز می‌باشند، این موافقتنامه را در یک مقدمه، (18) ماده و یک ضمیمه امضاء نمودند.
‌این موافقتنامه در تاریخ 6 مرداد 1376 برابر با 28 جولای 1997 میلادی در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی که هر سه متن دارای ‌اعتبار یکسان می‌باشد، تنظیم گردید. در صورت اختلاف در تفسیر متون، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
‌از طرف ‌از طرف
‌دولت جمهوری اسلامی ایران‌ دولت جمهوری عربی سوریه

جدول مسیر
1 –
مسیرهائی که شرکت (‌شرکتهای) هواپیمائی تعیین شده جمهوری اسلامی ایران می‌تواند مورد بهره برداری قرار دهد.
نقاط مبدأ ‌ نقاط واسط ‌نقطه مقصد ‌نقاط ماورا
————————————————————————————————————
‌نقاطی در ایران ‌ هر نقطه یک نقطه در سوریه ‌ هر نقطه

2 – مسیرهائی که توسط شرکت (‌شرکتهای) هواپیمائی تعیین شده جمهوری عربی سوریه می‌تواند مورد بهره برداری قرار گیرد.
نقاط مبدأ ‌ نقاط واسط ‌نقطه مقصد ‌نقاط ماورا
————————————————————————————————————
‌نقاطی در سوریه ‌ هر نقطه یک نقطه در ایران ‌ هر نقطه

یادداشت:
1 –
هر شرکت هواپیمائی تعیین شده می‌تواند نقاط واسط و نقاط ماورای مندرج در ضمیمه موافقتنامه حاضر را مورد بهره برداری قرار دهد مشروط بر‌اینکه بین این نقاط و سرزمین طرف متعاهد دیگر آزادی پنجم و ششم حقوق حمل و نقل اعمال نشود مگر اینکه بدین منظور براساس توصیه شرکتهای‌ هواپیمائی تعیین شده موافقتنامه‌ای بین دو طرف متعاهد منعقد شود.
2 –
نقاط واسط و نقاط ماورا در هر یک از مسیرهای مشخص شده به انتخاب شرکتهای هواپیمائی در هر یا کلیه پروازها قابل حذف است.
3 –
تعداد و انواع هواپیماهای شرکتهای هواپیمائی تعیین شده در صورت تصویب مقامهای هواپیمائی طرفهای متعاهد بین شرکتهای هواپیمائی تعیین‌شده مورد موافقت قرار خواهد گرفت.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و هجده ماده و یک پیوست در جلسه علنی روز دوشنبه مورخ دوم آبان ماه ‌یکهزار و سیصد و هفتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 11/8/1379 به تایید شورای نگهبان رسیده است.

رئیس مجلس شورای اسلامی – مهدی کروبی