قانون مراکز رشد و پارک های علم و فناوری مصوب ۱۳۸۱

قانون مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری

ماده 1

به منظور تشویق و ارتقاء فرهنگ نوآوری ، شناسایی و رفع نیازهای اولویت دار تحقیقات کاربردی توسعه ای در بخش های صنعت، کشاورزی و خدمات، کاربردی نمودن و تجاری سازی نتایج تحقیقات، استقرار نظام پیوند دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی با بخش های اقتصادی، افزایش قدرت رقابت بین موسسه های متکی بر دانش و فن و ایجاد فرصت های شغلی برای نیروهای تحصیل کرده ، دولت مکلف است اقدام به ایجاد مراکز رشد (انکوباتور) و پارک های علم و فنّاوری نماید تا براساس موازین قانونی و این قانون اداره گردد.

ماده 2

 تعاریف

الف – مرکز رشد واحدهای فنّاوری  (انکوباتور)

مرکزی است تحت مدیریت متخصصین حرفه‎ای که با ارائه خدمات حمایتی از ایجاد و توسعه حرفه‎های جدید توسط کارآفرینانی که در قالب واحد‎های نوپای فعال در زمینه های مختلف منتهی به فنّاوری متشکل شده اند و اهداف اقتصادی مبتنی بر دانش و فن دارند، پشتیبانی می کند. این خدمات، به عنوان مثال، شامل موارد زیر است:

تامین محل کار (به صورت اجاره)

خدمات آزمایشگاهی و کارگاهی

خدمات اطلاع رسانی

خدمات مالی و اعتباری

آموزش های تخصصی ویژه

خدمات مدیریتی

خدمات حقوقی

پروژه یابی و بازاریابی

ب – پارک علم و فنّاوری

سازمانی است که بوسیله متخصصین حرفه ای مدیریت می شود و هدف اصلی آن افزایش ثروت در جامعه از طریق ارتقاء فرهنگ نوآوری و رقابت در میان شرکت های حاضر در پارک و    موسسه های متکی بر علم و دانش است . برای دستیابی به این هدف یک پارک علمی ، جریان دانش و فنّاوری را در میان دانشگاهها ، موسسه های تحقیق و توسعه ، شرکت های خصوصی و بازار ، به حرکت انداخته و مدیریت می کند و رشد شرکت های متکی بر نورآوری را از طریق مراکز رشد (انکوباتورها ) و فرایندهای زایشی تسهیل می کند . پارک های علمی و فنّاوری همچنین خدمات دیگری با ارزش افزوده بالا همراه با فضاهای کاری و تسهیلات با کیفیت بالا فراهم می نماید .

(تعریف ارائه شده توسط انجمن بین المللی پارک های علم (IASP) انواع مختلف پارک های علم در جهان از قبیل پارک های فنّاوری ، پارک های تحقیقاتی ، قطب های فنّاوری و مناطق فنّاوری را شامل می شود . )

ماده 3

هریک از پارک ها و مراکز رشد مشمول این قانون بصورت موسسه دولتی یا غیردولتی تاسیس و زیر نظر هیات امناء براساس قانون تشکیل هیات امنای دانشگاهها و موسسه های آموزش عالی و پژوهشی (بدون در نظر گرفتن شرط هیات ممیزه ) اداره خواهد شد . این موسسه ها از شمول قانون محاسبات عمومی و سایر قوانین و مقررات عمومی دولت مستثنی بوده و براساس این قانون و اساسنامه های مربوطه اداره خواهند شد .

تبصره : اساسنامه پارک ها و مراکزرشد به تصویب شورای عالی تحقیقات و فنّاوری خواهد رسید .

ماده 4

مسئولیت هدایت ، هماهنگی و نظارت عالیه بر کلیه فعالیت های مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری بر عهده شورای عالی تحقیقات وفنّاوری می باشد .

ماده 5

ضوابط ایجادو انحلال مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری با رعایت سیاستهای دولت براساس مطالعات آمایش سرزمین این موسسه ها ، اولویت های پژوهشی و فنّاوری کشور ، وجود دانشگاهها ، مراکز پژوهشی و بخش های اقتصادی فعال منطقه توسط وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری تهیه و به تصویب شورای عالی تحقیقات و فنّاوری خواهد رسید .

تبصره 1 – مجوز ایجاد و انحلال مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری براساس ضوابط مصوب توسط وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری خواهد بود.

ماده 6

مقررات مربوط  به امور اداری و استخدامی کارکنان مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری توسط وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری تهیه و به تصویب شورای عالی تحقیقات و فنّاوری خواهد رسید .

ماده 7

وزارت مسکن و شهرسازی موظف است در قالب طرح های مطالعاتی کالبدی ملی – طرح های جامع و تفضیلی شهرها نسبت به تعیین و واگذاری زمین مناسب جهت احداث مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری با قیمت تمام شده اقدام نماید .

تبصره 1 – در مواردی که پارک های علمی و فنّاوری خارج از حریم استحفاظی شهرها قرار می گیرد وزارت جهاد کشاورزی موظف است نسبت به تعیین و واگذاری زمین مورد نیاز با قیمت تمام شده اقدام نماید

تبصره 2 – مکانیابی ایجاد پارک های علمی و فنّاوری براساس طرح کالبدی ملی – طرح جامع و تفصیلی شهرها به تصویب شورای عالی شهرسازی خواهد رسید .

تبصره 3 – دستگاههای اجرایی و مراکز دولتی می توانند بخشی از زمین یا ساختمانهای خود را جهت ایجاد مراکز رشد یا پارک های علم و فنّاوری اختصاص دهند .

ماده 8

پارک های علمی و فنّاوری از حریم قانونی و استحفاظی شهرها و قانون شهرداری ها مستثنی بوده و مجازند اراضی مورد خریداری و تملک خود را تفکیک ، آماده سازی و مطابق کاربری های طرح جامع و تفضیلی به اشخاص حقیقی یا حقوقی (مطابق با اهداف خود ) واگذار نمایند . واگذاری اراضی به متقاضیان ، حدود ، شرایط و نحوه عمل دراین خصوص در اختیار مسئولین پارک ها می باشد . آیین نامه اجرایی این بند توسط وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری تهیه خواهد شد .

تبصره – پارک های علمی و فنّاوری از پرداخت هرگونه مالیات و حق تمبر و هزینه های ثبتی و معاملاتی بابت تفکیک و فروش اراضی و ساختمانها معاف می باشند .

ماده 9

دولت موظف است نسبت به تامین بودجه ریالی و ارزی موردنیاز تاسیسات و تسهیلات زیربنایی و فضاهای تخصصی و عمومی مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری مصوب ، در قوانین بودجه سالانه اقدام نماید .

تبصره – بعنوان بخشی از اعتبارات ریالی فوق شورای برنامه ریزی استان موظف است حداقل 5 درصد از بودجه استانی و مازاد درآمد استانی را جهت تامین تاسیسات زیربنایی مراکز رشد و پارکهای  منطقه خود اختصاص دهد .

 

ماده 10

شرکت ملی گاز ایران ، شرکت های آب و فاضلاب استانها و شرکت های برق منطقه ای و شرکت مخابرات ایران موظفند ضمن تامین ، گاز ، آب و فاضلاب ، برق و تلفن موردنیاز پارک ها و مراکز رشد ، حق انشعاب های مربوطه را رایگان محاسبه نمایند .

ماده 11

مجوز انجام هرگونه فعالیت درپارک های علمی و فنّاوری برای اشخاص حقیقی و حقوقی (غیردولتی و دولتی ) طبق دستورالعملی که به تصویب وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری می رسد صادر خواهد شد .

ماده 12

به منظور ایجاد ، رشد و توسعه مراکز ، موسسه ها ، شرکت های علمی و فنّاوری دولتی و غیر دولتی مستقر در پارک ها ومراکز رشد ، دولت موظف است اعتبارات لازم را در قوانین بودجه سالانه جهت امور تحقیقاتی دارای خطر پذیری بالا تحت عنوان کمک به موسسه ها ، پیش بینی  و دراختیار این مجموعه ها قرار دهد . آیین نامه اجرایی این ماده به پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ، وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری به تصویب هیات وزیران خواهد رسید .

ماده 13

واحدهای تولیدی و خدماتی دولتی و غیر دولتی که طرح های تحقیقاتی خود را در مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری انجام و یا اقدام به تاسیس موسسه ها و شرکت ها و مراکز تحقیقاتی می نمایند و یا طرح تحقیقاتی به موسسه ها و شرکت های مستقر در پارک ها و مراکز رشد ارائه می نمایند ، مطابق هزینه های انجام شده از در آمد مشمول مالیات معاف می باشند.

ماده 14

مواد اولیه ، تجهیزات یا اجزاء و قطعات مورد نیاز تحقیقاتی و فنّاوری و قعطات یدکی آزمایشگاهی که توسط اشخاص حقیقی و حقوقی مستقر در مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری وارد می شود با تشخیص وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری برای امر تحقیقات و فنّاوری استفاده می شود از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی به مدت 10 سال معاف می باشد .

ماده 15

مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری می توانند به منظور رشد شرکت ها ، موسسه ها و مراکز تحقیقاتی دولتی و غیر دولتی مستقر ، نسبت به ارائه اعتبارات تحقیقاتی و خدمات پشتیبانی دولتی به این موسسه ها اقدام نمایند . آیین نامه اجرایی این ماده  به تصویب هیات امنا پارک ها و مراکز رشد خواهد رسید .

ماده 16

بخش غیردولتی می تواند براساس ضوابط اجرایی که به تصویب هیات وزیران می رسد اقدام به احداث مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری نماید  و از مزایای این قانون برخوردار گردد.

ماده 17

دولت مکلف است از محل وجوه اداره شده تسهیلات با حداقل بهره و کارمزد لازم را دراختیار موسسه ها و شرکت های مستقر در پارک ها ومراکز رشد قرار دهد . میزان اعتبار مورد نیاز توسط وزارت علوم ،تحقیقات و فنّاوری پیشنهاد و به تصویب سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور خواهد رسید .

ماده 18

اشخاص حقیقی و حقوقی که در مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری به فعالیت های تحقیقاتی و فنّاوری اشتغال دارند ، نسبت به فعالیت خود از تاریخ بهره برداری مندرج در مجوز به مدت پانزده سال از پرداخت مالیات بردرآمد و دارایی موضوع قانون مالیات های مستقیم معاف خواهند بود .

ماده 19

پارکهای تحقیقاتی موظفند به منظور جذب نخبگان برای حضور محققان ایرانی و غیر ایرانی خارج از کشور در جهت استفاده از خدمات علمی و تحقیقاتی آنان امکانات مناسبی فراهم نمایند . آیین نامه اجرایی ارائه امکانات به پیشنهاد معاونت فنّاوری به تصویب وزیر علوم ، تحقیقات و فنّاوری خواهد رسید .

ماده 20

وزارت صنایع و معادن موظف است به شرکتها و موسسه هایی که در مراکز رشد و پارک های علم و فنّاوری اقدام به تولید محصولاتی در زمینه فناوریهای نوین می کنند با تایید وزارت علوم ، تحقیقات و فنّاوری مجوز بهره برداری و تولید صادر نماید. این شرکتها و موسسه ها از همه تسهیلات قانونی شرکتهای مشابه خود در خارج از پارکها و مراکز رشد برخوردار خواهند شد.