قانون کاهش ساعات کار بانوان شاغل دارای شرایط خاص مصوب 1395

قانون کاهش ساعات کار بانوان شاغل دارای شرایط خاص

ماده واحده

ساعات کار هفتگی بانوان شاغل اعم از رسمی، پیمانی و قراردادی که موظف به چهل و چهار ساعت کار در هفته هستند اما دارای معلولیت شدید یا فرزند زیر شش سال تمام یا همسر یا فرزند معلول شدید یا مبتلا به بیماری صعب‌ العلاج می‌ باشند و یا زنان سرپرست خانوار شاغل در دستگاههای اجرائی موضوع ماده (222) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 15 /10 /1389و بخش غیردولتی اعم از مشمولان قانون کار و قانون تأمین اجتماعی بنا به درخواست متقاضی از دستگاه اجرائی مستخدم و تأیید سازمان بهزیستی کشور یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی یا دادگستری، سی و شش ساعت در هفته با دریافت حقوق و مزایای چهل و چهار ساعت تعیین می ‌شود.

تبصره 1- تأیید میزان و شدت معلولیت توسط سازمان بهزیستی، بیماران صعب‌ العلاج توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، فرزندان زیر شش سال با ارائه شناسنامه معتبر و زنان سرپرست خانوار با ارائه اسناد مثبته یا گواهی دادگاه معتبر خواهد بود.

تبصره 2- زمان شروع و خاتمه کار در اجرای این قانون با توافق مشمولان و مسؤولان مربوط آنان تعیین می ‌گردد.

تبصره 3- کارفرمایان بخش غیردولتی از اعمال تخفیف پلکانی و یا تأمین بخشی از حق بیمه سهم کارفرما برخوردار می ‌شوند.

تبصره 4- بانوانی که بر اساس سایر مقررات از امتیاز کاهش ساعت کار بهره ‌مند هستند تا زمانی که از مقررات مزبور استفاده می‌ کنند و یا دستگاههای تابع مقررات اداری و استخدامی خاص که امتیازات مشابه این قانون را دارند، از شمول این قانون مستثنی می‌ باشند.

تبصره 5- در صورتی که مشمولان این قانون، همزمان شرایط استفاده از امتیاز آن و مرخصی ساعتی شیردهی را داشته باشند و یا همزمان دارای شرایط مختلف مصرح در این قانون باشند، حق انتخاب یکی از امتیازات پیش ‌بینی ‌شده را دارند.

تبصره 6- به‌ منظور تأمین امنیت شغلی مشمولان این قانون در دوران استفاده از مزایای آن، دستگاههای اجرائی و کارفرمایان بخش غیردولتی مشمول این قانون نمی ‌توانند به صرف استفاده بانوان از مزایای کاهش ساعات کار، آنان را اخراج کنند یا محل خدمت جغرافیایی آنها را تغییر دهند. هرگونه اخراج، جابه ‌جایی و استخدام جایگزین آنان ممنوع است.

تبصره 7- اعمال احکام این قانون، برای آن ‌دسته از کارکنانی که پیش از تصویب این قانون در بخش غیردولتی به‌ کارگرفته شده‌ اند منوط به تأمین نظر کارفرما توسط دولت است.

قانون فوق مشتمل بر ماده‌ واحده و هفت تبصره در جلسه علنی روز سه ‌شنبه مورخ دوم شهریورماه یکهزار و سیصد و نود و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 17 /6 /1395 به تأیید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی- علی لاریج