خیانت در امانت

در تاریخ 1405/05/22 این جانب خودرویی از دوستم آقای سرطاوی به قیمت ۳۵۵ م تومان خریداری و ۲۲۰ میلیون آن را نقدأ به حساب ایشان و مابقی هم قرار براین شد که طی دو مرحله یکماهه هر ماهی نصف مبلغ فوق را تقدیم نمایم که متعسفانه چنین نشد و بدهکار ایشان ماندم با اینکه ۳۰۰ م تومان سفته نزد نامبرده به صورت ضمانت مانده بود در تاریخ 1405/07/26 بنده را به جرم قبلی بازداشت و خودرو نیز به پارکینگ انتقال دادند و بنده هم پس از ملاقات با سرطاوی برای اثبات حسن نیت خود و برطرف شدن سوزن های پیش اومده بینمان و اعتماد و اعتبار دوستیمان ، با صحبتی که به قاضی پرونده کردم گفتم خودرو اعمانت دست بنده بوده و بنام ایشان آزادش کردم بعداز آن به زندان منتقل شدم به نامبرده گفتم کیفی داخل خودرو دارم با یه مقدار وسایل حتما پیش خودت نگه دار تا که من -زاد که شدم میام طرفت هم برای تسویه حساب خودرو هم تحویل وسایلها در حضور مامور پرونده جناب آقای اسدی و گفتم اگرم نتونستی بدشون تحویل کلانتری تا خودم بیام بگیرم ، ایشان گفتند نه برای چی بدم کلانتری خودم نگه میدارم تا بیایی و من در تاریخ ۱۴۰۵/۰۹/۰۴ از زندان آزاد و به نامبرده تماس گرفتم تا قراری جهت تحویل وسایل و تسویه حساب.بگذاریم که گفتند من روز اول کیف مدارکی و وستیلهاتون رو دادم تحویل برادرت و خودرو هم خودم لازمش دارم شماره حسابی بده تا ۹۰ میلیون طلبت میشه بزنم حسابت . حال متن شکواییه این شکایت و داخل کیف مدارک شناسایی شناسنامه و کارت ملی و قراردادهای مهم زمین و مقدار یکی دو میلیون چک پول نقد و ۳ عدد سکه تمام بهار آزادی بوده است که توسط پیامهای مکرر به نامبرده اطلاع داده ام و جوابی بهم داده که خود اثبات ماجرا را مشخص می سازد