آیین نامه مربوط به حمل بار با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی برای کارگران زن و نوجوانان مصوب ۱۳۷۰

آییه نامه مربوط به حمل بار با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی برای کارگران زن و نوجوان موضوع مواد 57 و 38 قانون کار

ماده 1

منظور از حمل بار با دست بدون استفادی از وسایل مکانیکی در این آیین نامه عبارت است از:

بلندکردن، پایین نهادن حمل و جابجایی اشیاء و بار از نقطه ای ب نقطه ی دیگر توسط یک نفر و به وسیله دست بدونَ به کارگیری هرگونه ابزار و وسایل مکانیکی می باشد.

ماده 2

منظور از بار متعارف در این آیین نامه باری است که با توجه ب شکل، اندازه، ابعاد، و درجه حرارت آن کارگری ک دارای شرایط جسمانی مىاسب

باشد بتواند آن را به راحتی حمل نماید.

ماده 3

حداکثر وزن مجاز برای حمل بار متعارف با دست بدون استفادی از ابزار

مکانیکی برای کارگر زن حدود 20 کیلو گرم می باشد.

ماده 4

حداکثر زوَن مجاز برای حمل بار متعارف با دست بدون استفادی از ابزار

مکانیکی برای کارگر زن نوجوان حدود 10 کیلو گرم می باشد.

ماده 5

حداکثر وزن مجاز برای حمل بار متعارف با دست بدون استفاده از ابزار مکانیکی برای کارگر مرد نوجوان حدود 20 کیلو گرم می باشد.

ماده 6

کارفرما مکلف است نحوه ی  صحیح بلندکردن بار، جابجایی و حمل آن را به کارگران آموزش دهد.

ماده 7

 حمل بار و جابه جایی آن موضوع مواد 3 و 4 این آیین نامه برای زنان در هنگام بارداری و 10 هفته پس از زایمان ممنوع میباشد.

این آیین نامه به استناد موارد 75 و 83 قانون کار مشتمل بر 7 ماده در جلسه مورخ 25/12/69 از طرف شورای عالی کار پیشنهاد و در تاریخ 11/1/70 به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسید.